REVIEW | Michael Raedecker ‘Camouflage’ | Grimm Gallery | ***

REVIEWS 31 maart 2016

De Kunstmeisjes nemen je mee in de Amsterdamse kunstscene: welke tentoonstelling is een bezoekje waard (of juist niet), en waarom? Elke twee weken bespreken we iets nieuws, van historische schilderijen tot hedendaagse installaties. Vandaag: Michael Raedecker ‘Camouflage’ bij Grimm Gallery.  

Om een tentoonstelling te bezoeken, hoef je niet altijd je Museumjaarkaart uit je tas te vissen en achteraan te sluiten in een eindeloze rij toeristen op Museumplein. Galeries zijn de uitgelezen plek om in alle rust (veelal) hedendaagse kunst te bekijken, en gelukkig zit Amsterdam er vol mee. Vandaag bezoeken we Grimm Gallery op de Frans Halsstraat, voor de tentoonstelling van Michael Raedecker. Althans, dat is het plan. Emma: ‘Is het dicht? Het is dicht. Maar ik zie mensen binnen.’ Mirjam: ‘Nee, we staan voor de verkeerde deur. Waarom hebben ze zoveel deuren?’ Nathalie: ‘Geld. Veel deuren in De Pijp betekent veel geld.’ Renee: ‘De ingang zit aan de zijkant. We moeten wel even aanbellen.’

Grimm1Beeld: Grimm Gallery

Hoe intimiderend het kan lijken om aan te bellen bij een galerie, de ontvangst bij Grimm Gallery is niets minder dan hartelijk. Galeriemanager Sebastiaan Brandsen opent de deur met in zijn hand een boormachine: ‘Ik leg deze even weg en dan kom ik meteen wat vertellen!’ We leren dat de Nederlandse kunstenaar Michael Raedecker (1963) in eerste instantie een opleiding volgde tot modeontwerper aan de Gerrit Rietveld Academie, waarna hij de Belgische modeontwerper Martin Margiela assisteerde. Vervolgens studeerde Raedecker aan de Rijksacademie voor Beeldende Kunsten in Amsterdam en aan Goldsmiths in Londen. Als beeldend kunstenaar is hij trouw gebleven aan zijn mode-roots: zijn schilderijen kenmerken zich door zijn gebruik van stoffen en garen. Deze tentoonstelling bij Grimm Gallery is de eerste solotentoonstelling van Raedecker in Nederland sinds zeven jaar.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Grimm Gallery zelf maakt al een goede eerste indruk. Emma: ‘Het is alsof je een klein museum binnenstapt.’ Renee: ‘De werken krijgen echt de ruimte. Dat past bij de kunstenaar, die zichzelf ook isoleert in zijn atelier.’ Bijna al Raedeckers werken die hier te zien zijn, zijn grijs met soms een subtiel kleuraccent.  Wat meteen in het oog springt, is een groot doek, bedekt met grijs nepbont, waar een afbeelding van een stoel in gedrukt is. Emma: ‘Ik wil echt op dit werk gaan liggen. Het bont ziet er zo verleidelijk uit.’ Mirjam: ‘Raedeckers schilderijen tonen allemaal huiselijke taferelen: stoelen, kamerplanten. Het plantenmotief is tegenwoordig ook heel populair in bijvoorbeeld modefotografie en design.’ De stoelen, het tweede motief dat steeds terugkeert in Raedeckers kunstwerken, roepen een heel associatief effect op: waarom zit er niemand op? Voor wat voor soort ruimte zijn deze stoelen bedoeld?

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Nathalie: ‘Deze schilderijen doen mij denken aan stillevens uit de Gouden Eeuw, alleen dan modern.’ Mirjam: ‘Alles doet jou denken aan de Gouden Eeuw.’ Renee: ‘Ik vind het niet echt vergelijkbaar met 17de-eeuwse stillevens. Bij Raedecker is de voorstelling ondergeschikt aan het materiaal. Stel je voor dat het allemaal geschilderd zou zijn; dan waren het matige werken.’ Nathalie: ‘Maar zowel oude stillevens, als deze werken hebben een sterk ambachtelijk karakter en veel details in de stofuitdrukking.’ Emma: ‘Ik vind de werken een interessant contrast in zich hebben. Aan de ene kant zijn ze door de zachte materialen heel decoratief, aan de andere kant komen ze door de afbeeldingen van typische “kantoorobjecten” vrij klinisch over.’

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

In de kantoorruimte van de galerie ligt nog een stukje nepbont dat Raedecker gebruikt heeft voor zijn werken. Nathalie: ‘Nu kunnen we eindelijk ons gezicht in het bont duwen.’ Mirjam: ‘Weet je het zeker, met je zelfgediagnosticeerde ocd? Er zijn je vast veel mensen voor geweest.’ Nathalie: ‘Ik scrub mezelf later wel schoon.’ Sebastiaan: ‘We hebben inderdaad al veel bezoekers gehad. Bij de opening stond het hier helemaal vol.’ Renee: ‘Je moest mensen de deur uitwerken?’ Sebastiaan: ‘Toen de wijn op was, verdween iedereen meteen. Zo gaat dat bij openingen.’ Onze conclusie is dat de tentoonstelling een prettige huiselijkheid uitstraalt en we ons moeten beheersen om de werken niet even aan te raken. Emma: ‘Door alle borduursels en zachte stoffen krijg ik een heel nostalgisch gevoel.’ Wijn of geen wijn, wij willen hier best nog even blijven hangen.


De solotentoonstelling van Michael Raedecker, ‘Camouflage’,  is nog t/m 23 april 2016 te zien bij Grimm Gallery. Meer informatie: http://grimmgallery.com/

Advertenties