De Kunstmeisjes Summer Special: Augustus 2017

SPECIALS 10 augustus 2017

Stadslui en boerenpummels opgelet, wij hebben voor ieder wat wils in deze nieuwe editie van de Summer Special! Waar we een maand geleden nog in de Randstad bleven, hebben we deze keer – heel voorzichtig – ook een uitstapje beneden de rivieren gemaakt. Naast twee tentoonstellingen in Amsterdam (hé, we blijven toch echt stadsmeisjes), sturen we jullie deze maand ook naar Noord-Brabant (BOSSCHE BOLLEN!) en zelfs de ekte ekte natuur in voor een expositie in een oud landhuis. Dus pak de auto, trein, elektrische fiets, eenwieler of step (en vooral een paraplu, want je weet maar nooit met die Hollandse zomer), want het is tijd voor onze tweede artsy roadtrip!

Zaaloverzicht van de tentoonstelling ‘Zanele Muholi’, foto door Gert Jan van Rooij, via Stedelijk Museum Amsterdam

AMSTERDAM | Zuid-Afrikaans activisme met Zanele Muholi in het Stedelijk

We beginnen de maand krachtig: het is niet altijd hersenloos luieren en naar mooie plaatjes kijken. Vooral in de zomermaanden moeten we onze hersencellen actief houden (of aanvullen na alle drankovergoten avonden…). Dus chop chop: op naar het Stedelijk voor een indringende les  van de Zuid-Afrikaanse fotografe Zanele Muholi. Waar afgelopen weekend Amsterdam roze kleurde en het feestende Pride-publiek zich sterk maakte voor gelijke rechten voor de LGBTQI-gemeenschap, doet Muholi dat dagelijks. Haar realiteit is echter niet altijd zo feestelijk.

In Zuid-Afrika heeft de LGBTQI-gemeenschap het erg moeilijk, to say the least; verstoting, verkrachting, verminking en moord zijn geen uitzonderingen en acceptatie is vaak ver te zoeken. Muholi vecht met haar kunst om deze gemeenschap in de geschiedschrijving van Zuid-Afrika op te nemen. Haar zelfbenoemde missie is: “to re-write a black queer and trans visual history of South Africa for the world to know of our resistance and existence at the height of hate crimes in SA and beyond.” Dit doet ze in deze tentoonstelling door middel van drie fotoseries en een documentaire – de rode draad die door dit alles loopt is ‘trots’. We zien trotse mensen, die hun plekje op deze wereld grijpen, met Muholi’s camera als handvat. Onze favoriet is Muholi’s meest recente serie ‘Somnyama Ngonyama (Hail the Dark Lioness, 2015-heden)’: zelfportretten van Muholi waarin ze zichzelf als zwarte lesbienne in verschillende gedaantes laat zien. Met extreem grote zwart-wit contrasten in de foto’s benadrukt ze haar blackness, waarmee ze als vertegenwoordiger van de zwarte Zuid-Afrikaanse- én LGBTQI-gemeenschap optreedt.

Hoe lang doe je erover? | 30 – 45 min.

Expert level | Beginners | Gevorderden | Crazy pro

De tentoonstelling ‘Zanele Muholi’ is tot en met 15 oktober 2017 te zien in het Stedelijk Museum Amsterdam. Meer informatie: http://stedelijk.nl/tentoonstellingen/zanele-muholi


Kunstmeisje Nathalie in de tentoonstelling ‘Between the Lines’ van Chiharu Shiota, foto De Kunstmeisjes

’s HERTOGENBOSCH | De rode draad zoeken in Het Noordbrabants Museum

Soms is één kunstinstallatie de moeite waard om het halve land voor te doorkruisen. Voor ons Amsterdamse Kunstmeisjes was er geen twijfel over mogelijk of we al dan niet naar Den Bosch moesten gaan deze zomer. In Het Noordbrabants Museum zie je nu namelijk de (letterlijk) allesomvattende tentoonstelling Between the Lines van de Japanse kunstenares Chiharu Shiota (1972). Shiota veroverde in 2015 de Biënnale van Venetië met een installatie waarin ze duizenden bollen rode wol door de ruimte spande. Nu, speciaal voor deze expositie in Den Bosch, toont Shiota een soortgelijke installatie: Uncertain Journey kostte haar en 10 assistenten 12 dagen, 2000 bollen wol en 10.000 nietjes om te maken. De rode draden zijn door de ruimte heen getrokken, lijken uit kleine bootjes die op de grond staan te schieten, en vullen de 130m2 op als een soort magisch spinnenweb.

Zowel deze installatie als de andere 23 werken in deze tentoonstelling laten de ontwikkeling van Chiharu Shiota zien. Als jonge kunstenaar besefte ze zich al gauw dat ze meer wilde dan “alleen maar” schilderen of tekenen. Ze wilde werken in en met de ruimte om haar heen. Dit zien we terug in haar performances, geïnspireerd door haar docente Marina Abramovic (wij zijn stikjaloers) en in haar kleine en grote draadsculpturen. De rode draad in haar oeuvre (pun very much intented) is de vorming van identiteit, onze herinneringen en hoe wij allemaal met elkaar verbonden zijn. Ook al is de installatie Uncertain Journey echt het hoogtepunt van deze expositie, komen deze thema’s ook bijzonder goed terug in de andere werken. Zo zijn wij bijvoorbeeld dol op de video’s waarin Shiota jonge kindjes filmt die vertellen over hun “herinnering” van toen ze nét geboren waren. Dit werk hoorde bij Shiota’s grote kunstinstallatie op de Biënnale in 2015 en is ook hier een echte must-see.

P.S. When in Rome… als je toch in Den Bosch bent, moet je sowieso een Bossche Bol van Jan de Groot (de legendary bakker) eten. Gelukkig kun je een van deze bollen geluk in het museumcafé krijgen, wat dit culinaire uitstapje toch nog wat culturele flair geeft.

Hoe lang doe je erover? | 30 min.

Expert level | Beginners | Gevorderden | Crazy pro

De tentoonstelling ‘Between the Lines’ van Chiharu Shiota is tot en met 15 oktober 2017 te zien in het Noordbrabants Museum. Meer informatie: http://www.hetnoordbrabantsmuseum.nl/bezoek/tentoonstellingen-activiteiten/tentoonstellingen/chiharu-shiota/

Schermafbeelding 2017-08-09 om 20.32.39
Links: Kunstmeisje Renee bij het kunstwerk ‘Under Construction’ door Darwin, Sinke & Van Tongeren, ‘Under Construction’, foto De Kunstmeisjes | Rechts: ‘Pauw’ door Darwin, Sinke & Van Tongeren, foto Ernst Moritz, via Museum Oud Amelisweerd.

BUNNIK | Downton Abbey met dode beesten in Museum Oud-Amelisweerd

Na ontelbaar veel landweggetjes in Bunnik (waarschijnlijk zijn het er niet eens zo veel, maar zijn wij gewoon een paar keer verkeerd gereden. Bare with us.) kom je uit bij het landhuis Oud-Amelisweerd. Het was ooit een korte periode eigendom van Lodewijk Napoleon, koning van Holland, waardoor we dit met recht de Hollandse Downton Abbey kunnen noemen. Het landhuis is allang niet meer bewoond en ademt ook een vleugje vergane glorie uit. Gelukkig heeft men besloten dit kasteel nieuw leven in te blazen en is Museum Oud-Amelisweerd sinds 2014 open voor het publiek. De collectie bevat schilderijen van de Nederlandse kunstenaar Armando en waanzinnig mooie Chinese behangsels. Het MOA organiseert echter ook tijdelijke tentoonstellingen, waarin natuur en cultuur samenkomen. Nu te zien: TIER. Armando, Darwin, Sinke & Van Tongeren.

Ja, de titel is een mondvol, maar de expositie is eigenlijk best overzichtelijk. Sinke & Van Tongeren is een duo taxidermisten; ze zetten dieren op. Maar denk niet dat je hier schele labradors en verkreukelde adelaars zult zien. Sinke & Van Tongeren zijn echte pro’s die opgezette beesten tot kunst verheffen. Deze dieren worden gecombineerd met theatrale sculpturen, schilderijen van Armando en foto’s, wat het museum tot een soort walk-in kunstinstallatie maakt – in elke kamer vind je weer een nieuwe set kunstwerken. Een beetje morbide is de expositie wel, wat juist wel lekker bijdraagt aan de ietwat grimmige sfeer van het verlaten landhuis.

Hoe lang doe je erover? | 30 min.

Expert level | Beginners | Gevorderden | Crazy pro

De tentoonstelling ‘TIER. Armando, Darwin, Sinke & Van Tongeren’ is tot en met 10 september 2017 te zien in Museum Oud-Amelisweerd. Meer informatie: http://www.moa.nl/nl/Exhibitions/Tier

Schermafbeelding 2017-08-09 om 20.35.07
links: Jitske Schols, ‘Ayla’, 2016 | rechts: Emo Verkerk, Remco Campert, 2009

AMSTERDAM | Ode aan een Amsterdammer in het Scheepvaartmuseum

We begonnen deze Summer Special met een expositie die politiek geëngageerd is en zeker wat intellectuele activiteit van haar bezoekers verwacht. Wil je iets veel luchtigers, dan ben je bij Het Scheepvaartmuseum aan het goede adres. Helemaal gratis (dat is pas toegankelijke kunst!), vind je op de begane grond de pop-uptentoonstelling Ode aan een Amsterdammer. Hoewel ‘pop-up’ tegenwoordig vooral doet denken aan verlaten winkelpanden die worden bezet door kraampjes met handgemaakte hipstersieraden en Weckpotten vol ambachtelijke avocadoconfituur, betekent het kort gezegd gewoon ‘een tijdelijk concept’. Als we ons dan ook nog eens over het woord ‘concept’ kunnen tillen, komen we eindelijk bij de kern van de zaak: de Dutch National Portrait Gallery is een collectief van Nederlandse portretkunstenaars die exposities op wisselende locaties maken. Ze willen de maatschappij laten zien door middel van de gezichten van haar bewoners en de bewoners hierdoor weer met elkaar verbinden. Zo ook nu met de expositie Ode aan een Amsterdammer.

Ongeveer 70 portretten – geschilderd, getekend en gefotografeerd – laten verschillende inwoners van onze hoofdstad zien. Van anonieme feestgangers in de Warmoesstraat en straatschoffies in de Tilanusstraat, tot volkshelden als Johan Cruijff en burgemeester Eberhard van der Laan. We zullen eerlijk zijn: niet elk portret is even mooi (Remco Campert, we feel you bro) en de ruimte biedt niet voor elk werk genoeg ruimte (of is het juist de bedoeling dat Bram Moszkowicz boven de brandslang hangt?). Dat gezegd hebbende is Ode aan een Amsterdammer precies wat het claimt te zijn: een klein, toegankelijk en veelzijdig eerbetoon aan de even veelzijdige Amsterdammer. En een perfect excuus om weer eens langs Het Scheepvaartmuseum te gaan, wat het stukje omfietsen altijd waard is.

Hoe lang doe je erover? | 15-20 min.

Expert level | Beginners | Gevorderden | Crazy pro

De tentoonstelling ‘Ode aan een Amsterdammer’ is tot en met 27 augustus 2017 te zien in Het Scheepvaartmuseum. Meer informatie: https://www.hetscheepvaartmuseum.nl/over-het-museum/pers/ode-aan-een-amsterdammer


coverbeelden v.l.n.r.: ‘Under Construction’, credit Darwin, Sinke & Van Tongeren |Chiharu Shiota, ‘In the Hand’, 2017, courtesy Kenji Taki Gallery. © Chiharu Shiota, c/o/ Pictoright Amsterdam, 2017 | ‘Bester I, Mayotte’, 2015, © Zanele Muholi. Stevenson, Cape Town/Johannesburg en Yancey Richardson, New York. | Bart Koetsier, ‘Taillights Fade, Warmoesstraat’, 2013 | Emo Verkerk, Remco Campert, 2009


 

 

Advertenties