SPECIAL | Gallery Season Opening | Amsterdam

GO | NO GO 11 september 2017

If you say tour, we say go! Nu moeten we eerlijk bekennen dat we een wijntour door Toscane wel zouden kunnen gebruiken (is de zomer echt alweer voorbij?), maar een gallery tour maakt ons niet minder gelukkig. Lucky for us is afgelopen weekend het gallery season in Amsterdam officieel geopend: 21 galeries hebben hun nieuwe tentoonstelling van het seizoen gepresenteerd en er is dus veel nieuws te zien.

We kunnen het niet vaak genoeg zeggen: bezoek naast een museum ook af een toe een galerie. De exposities zijn helemaal gratis en nee, je wordt écht niet weggestaard als je niet van plan bent een kunstwerk te kopen. Sterker nog, de galeriemedewerkers vertellen je maar al te graag meer over de kunstwerken en tijdens de vrij toegankelijke openingen (elke paar weken weer een nieuwe) krijg je meestal wel een glaasje wijn bij binnenkomst. Dat noemen we pas gastvrijheid! To kick off the season zijn wij dus zigzaggend door het centrum gegaan en hebben een aantal not to miss exposities voor jullie op een rijtje gezet.


Anthony Goicolea, Anonymous Self Portrait XXXI, 2017, via Galerie Ron Mandos.

Anthony Goicolea & Mohau Modisakeng | Galerie Ron Mandos

Zodra je de galerie binnenloopt, sta je oog in oog met de grote grijze werken van de Cubaans-Amerikaanse Anthony Goicolea. Een belangrijk thema is de vorming van identiteit en hoe dit gezien wordt in de maatschappij; als eerste generatie Cubaanse migrant in Amerika, katholiek én gay, is hij zich heel erg bewust van zichzelf en van sociale constructies. Wij zien dit stukje zelfbewustzijn terug in zijn serie Anonymous Self-Portraits: figuren zijn zich aan het aan- of uitkleden, inclusief alle moeilijke houdingen die daarmee gepaard gaan. Als we even terugdenken aan de laatste keer dat wij skinny jeans die nét uit de was zijn gekomen probeerden aan te trekken, zijn we heel erg blij dat er niemand in de buurt was om ons te zien worstelen. Goicolea pakt echter precies dit kwetsbare, ongemakkelijke, sensuele, intieme en alledaagse moment en blaast het op tot groter dan levensgroot. Zijn techniek is ook een closer look waard: hij bouwt zijn werken laag voor laag op. Eerst tekent hij met krijt op Mylar-film (halfdoorzichtig papier zo dun als bakpapier), zowel voor-als achterkant en schildert vervolgens een extra laag op de voorkant. Wat op het gezicht witte (geschilderde) banen op het papier lijken, blijken na nadere inspectie t-shirts te zijn: een stukje abstractie waardoor je je niet snel verveelt met dit werk.

En er is meer! Galerie Ron Mandos heeft het groots aangepakt door nog een tweede expositie toe te voegen: Mohau Modisakengs video-installatie als drieluik, gepaard met een aantal stills (op de cover van dit artikel te zien). We kijken van boven op glanzend zwart-wit beelden van een man en een vrouw die (los van elkaar) in een bootje liggen. Ogenschijnlijk lijkt er niet veel te gebeuren, maar dan valt ons op dat het bootje zich langzaam met water begint te vullen, tot de personen verdronken zijn. Het behoeft weinig uitleg dat de kunstenaar hiermee verwijst naar het koloniale verleden, de slavenhandel en de invloed die dat nog steeds heeft op het postkoloniale Zuid-Afrika, alsmede de huidige vluchtelingencrisis. We hebben dit werk onlangs op de Biënnale van Venetië gezien als Zuid-Afrikaanse inzending en onze meningen waren verdeeld: waar de een vond dat lastige en hele belangrijke thema’s uit het verleden toegankelijker worden door ze op een esthetische manier als deze te presenteren, vond de ander dat de esthetische, gelikte video’s afdoen aan het onderwerp. Wij zijn benieuwd wat jullie vinden!

Hoe lang doe je er over? | 30 – 45 min.  

Wanneer kun je een kijkje nemen? | De galerie (Prinsengracht 282) is geopend van woensdag t/m zaterdag, 12.00-18.00 uur.  

Anthony Goicolea’s en Mohau Modisakengs exposities zijn t/m 21 oktober 2017 te zien bij Galerie Ron Mandos. Meer informatie: http://www.ronmandos.nl/exhibitions/anthony-goicolea-mohau-modisakeng  

 


 

Installatieshot in Flatland Gallery. Foto: De Kunstmeisjes.

Stanislaw Lewkowicz: Teerth – Greetings from Calcutta | Flatland Gallery

De Nederlandse kunstenaar Stanislaw Lewkowicz is vooral bekend om zijn litho’s – foto’s die hij vervolgens met een ambachtelijke druktechniek op papier of stof zet. Een serie van zijn kleurrijke litho’s (‘Teerth’) zien we nu in Flatland Gallery, maar onze aandacht werd direct getrokken naar iets heel anders: zijn nieuwe kunstwerk Greetings from Calcutta’ (hierboven te zien). Lewkowicz mocht op residency naar Calcutta en creëerde daar in samenwerking met lokale kunstenaars zijn visuele dagboek dat geïnspireerd is door ‘Patachitra’, de traditioneel West-Bengaalse schilderstijl met felle kleuren en krachtige lijnen. 

Zijn signature litho’s zien we nog steeds terug, maar die zijn op goud glanzend zijde geplakt en omringd door (Kantha) geborduurde dagboekaantekeningen en traditionele motieven. Van dit werk is er maar één, dus het is echt een uniek werk dat de moeite waard is om voor om te fietsen. We zien tegenwoordig een absolute revival van textielkunst en van mixed media (kunst waarin verschillende technieken – bijvoorbeeld fotografie, textiel en schilderkunst – samenkomen in één werk) en dit kunstwerk is een mooi startpunt om kennis te maken met deze trend.

Hoe lang doe je er over? | 15 min.  

Wanneer kun je een kijkje nemen? | De galerie (Lijnbaansgracht 312-314) is geopend van woensdag t/m zaterdag, 13.00-18.00 uur.

Stanislaw Lewkowicz: Teerth – Greetings from Calcutta is t/m 14 oktober 2017 te zien bij Flatland Gallery. Meer informatie: http://www.flatlandgallery.com/exhibitions/teerth/


 

Installatieshot van de expositie bij Lumen Travo. Foto: De Kunstmeisjes

 

Monali Meher: Roots and Threads, Borders and Pieces | Lumen Travo

Lumen Travo zit pal naast Flatland Gallery (ze delen zelfs een ingang), dus je krijgt bij je bezoek aan de Lijnbaansgracht twee exposities voor de prijs van één en ze zijn beide gratis, dus beter kan niet. Ook qua kunst krijg je een dubbeldeal, want net als bij Flatland, vind je bij Lumen Travo mixed media waarin textiel een belangrijke rol speelt. De van oorsprong Indiase kunstenares Monali Meher (nu woonachtig in Gent) reflecteert met haar werk op het thema van migratie: van heel klein als verhuisdozen in ingepakt moeten worden, tot heel groot als migratie van het ene werelddeel naar het andere.

We zien twee verschillende soorten werken in deze expo: foto’s van Meher zelf waar ze vervolgens met rode draden geborduurde patronen en geschreven woorden op heeft aangebracht, en persoonlijke objecten die helemaal “ingepakt” zijn door dezelfde rode wollen draden. Het combineren van de verschillende materialen is – zoals we bij de expo in Flatland Gallery schreven – wat veel kunstenaars op dit moment doen, terwijl het tegelijkertijd ook een rijke geschiedenis toont. Meher gebruikt haar persoonlijke verhaal om het universele en historische verhaal van migratie uit de beelden, wat een goede zet is geweest. We geven eerlijk toe dat we niet elke foto even mooi vonden, maar de expositie als geheel heeft een prettige sfeer waarin we verschillende culturen voelen samenkomen, en is Meher absoluut one to watch!  

Hoe lang doe je er over? | 15 min.  

Wanneer kun je een kijkje nemen? | De galerie (Lijnbaansgracht 314) is geopend van woensdag t/m zaterdag, 13.00-18.00 uur.

Monali Meher: Roots and Threads, Borders and Pieces is t/m 14 oktober 2017 te zien bij Lumen Travo. Meer informatie: https://www.lumentravo.nl/wp/


 


Steve Fitch, Motel, Raton, New Mexico, 1980, via Galerie Wouter van Leeuwen.

Steve Fitch: Western Landmarks & American Motel Signs | Galerie Wouter van Leeuwen

Wie houdt er niet van een beetje Americana? Wij wel, that’s for sure. Nadat we eerder dit jaar van wat Amerikaanse vintage fotografie hebben genoten in Foam (William Eggleston) en het Rijksmuseum (Star Vu), huppelen we nu bij Galerie Wouter van Leeuwen binnen. Daar zie je namelijk een mooie selectie van het werk van Steve Fitch (1949). Hij begon in 1971 reclamezuilen langs de Amerikaanse snelwegen te fotograferen: neon lichtmasten die motels, diners of (stoute) theaters aanprijzen.

Hij begon met een serie overdag, waarbij de zuilen wel te zien zijn maar zonder hun kenmerkende neon-licht. Ze ogen tegelijkertijd vrolijk als een beetje sneu. Een aantal jaren later ging Fitch terug en fotografeerde hij deze snelwegmonumenten ‘s nachts. En dat is precies waar wij het warm van krijgen: het meest heerlijke zuurstokroze, waardoor alles een Lolita-vibe krijgt en wij ons spontaan Thelma & Louise wanen. De galerie geeft een bescheiden overzicht van Fitch’s werk, waardoor het makkelijk behapbaar is en je zelfs in je lunchpauze een beetje kunst kan proeven.

Hoe lang doe je er over? | 15 min.  

Wanneer kun je een kijkje nemen? | De galerie (Hazenstraat 27) is geopend van donderdag t/m zaterdag, 13.00-18.00 uur.

Steve Fitch: Western Landmarks & American Motel Signs is t/m 14 oktober 2017 te zien bij Galerie Wouter van Leeuwen. Meer informatie: www.woutervanleeuwen.com


 

Advertenties