GO | NO GO #82: prijswinnaars in Dordrecht

GO | NO GO 14 november 2017

Gaan of niet gaan: dat bepaal je zelf. Wij geven je – met een kritische blik – tips voor tentoonstellingen. Deze keer reisden we af naar het Dordrechts Museum om daar de prijswinnaars van De Scheffer te bekijken.

Denk je dat je tot december moet wachten voor alle chique feestjes? Think again. In Dordrecht zit de stemming er al goed in, want daar is – zoals elk jaar – De Scheffer uitgereikt door de Vereniging Dordrechts Museum. De prijs: van de winnaar wordt een kunstwerk aangekocht en een tentoonstelling gemaakt in, je raadt het al, het Dordrechts Museum. Dit jaar bestaat de Vereniging Dordrechts Museum 175 jaar en dus extra reden voor een feestje. Daarom zien we niet alleen de prijswinnaar van dit jaar (RaQuel van Haver), maar ook de vijf winnaars van de afgelopen edities: Frank Ammerlaan, Charlotte Dumas, Elspeth Diederix, Joost Krijnen en Kim van Norren.

De spotlight staat dit jaar natuurlijk wel op de winnares van 2017: de Amsterdamse Bijlmerbewoner RaQuel van Haver. De jury omschrijft haar werk als volgt: “Het werk van RaQuel van Haver is in alles een reactie op de buitenwereld. De wereld waarin ze verkeert en waarmee zij zich als persoon verbonden voelt. Kolossaal opgebouwde doeken, reliëfs zwaar van teer en touw en verf, met grote figuren die uit die verf naar voren komen. Prostituees in de drinkhallen in Zimbabwe, straatjeugd in Lagos, figuren uit de Bijlmer waar haar atelier is gevestigd. Ook de kleine werken zijn reliëfs, met overtuigende portretten van de modellen van de straat. Ze zoekt het gevaar op, werkt op locatie. Weet haar wereld en betrokkenheid daarbij indringend over te brengen”. Tijd om het te checken!

Raquel van Haver, werk - foto door Jack Bell GalleryRaquel Haver ‘THE DEFINITION OF A SYSTEM #1’, 2017, via het Dordrechts Museum.  

± | De expositie is verdeeld in twee delen: aan de ene kant zien we het werk van RaQuel van Haver, aan de andere kant de winnaars van de voorgaande jaren. Al zou je er met je rug naar toe staan, het werk van RaQuel is niet te missen: een soort altaarstuk met wat lijkt op glas in lood. Als je dichterbij komt, zie je dat het geen glas in lood is, maar dikke zwarte lijnen verf op de ondergrond. Het werk is gruwelijk, en misschien is dat precies waar je van houdt, maar wij vinden het lastig om dit werk écht goed te vinden. Er is iets te veel van alles: te veel verf, te veel agressie, het is te aanwezig. Net als een straalbezopen figuur die een kwartier voor sluitingstijd in de kroeg voor de vierde keer om je nummer komt vragen, lijkt dit kunstwerk niet te weten wanneer het een stapje terug moet doen. Dit is waarschijnlijk precies de bedoeling van dit werk: de rauwe randjes en lelijke keerzijde van onze samenleving uitvergroten en ons ermee in het gezicht slaan. Het hedendaagse altaarstuk lijkt te schreeuwen, wie is er de heilige en wie is er de zondaar?! Zoals de jury terecht stelt, is het werk van RaQuel van Haver erg origineel. Wij krijgen het er benauwd van, maar wellicht is dat juist iets goeds. Ga heen en ontdek zelf wat het met je doet.

+ |  Hoewel wij niet meteen de grootste fans van RaQuel zijn (waddup met die hoofdletter?), hebben we reden genoeg om nog even te blijven hangen in het museum. Zoals we in de intro al schreven, laat deze expo ook de winnaars van voorgaande jaren zien. Je krijgt zo toch een aardig beeld van een aantal kunstenaars die best lekker aan de weg timmeren in Nederland. Het vrolijke werk van Kim van Norren (zie coverbeeld) is een verademing naast het zware en beladen werk van RaQuel van Haver. Eigenlijk zijn we stiekem fan van alle prijswinnaars van de afgelopen jaren. Joost Krijnen weet ons te betoveren met zijn werk dat bijna als een soort onderbewuste schets is neergezet. Het werk van Frank Ammerlaan lijkt op vlekken olie en trekt ons dicht naar zich toe door de glans en spannende kleuren.

Schermafbeelding 2017-11-13 om 19.55.40
Links: Joost Krijnen, ‘The Second Movement’, 2015, via Joost Krijnen | Rechts: Frank Ammerlaan, ‘Untitled’, 2016, via Upstream Gallery.

Hoe lang doe je er over? |  25 min.

Expert level | Beginners | Gevorderden | Crazy pro

Meer weten | Bij ‘meer weten’ deze week onze tip om vooral ‘meer te kijken’ in het museum. Als je de tijd hebt, loop dan zeker even door de vaste collectie van het museum, want deze is echt de moeite waard! Let vooral op de mooi en rustig ingedeelde zalen, waarbij de werken per thema zijn gehangen. Er hangen pareltjes tussen van Jan van Goyen, Floris Verster, Isaac Israels, Emo Verkerk, Jan Schoonhoven en een bloedmooie Robert Zandvliet.


De tentoonstelling ‘De Scheffer’ is nog t/m 15 april 2018 te zien in het Dordrechts Museum. Voor meer informatie:  https://www.dordrechtsmuseum.nl/tentoonstellingen/de-scheffer-2017/

Cover: Kim van Norren, ‘And There is no Space but there’s Left and Right’,  2010, via Dordrechts Museum.

Advertenties