GO | NO GO #133: Loading… een update van Foam

Gaan of niet gaan: dat bepaal je zelf. Wij geven je – met een kritische blik – tips voor tentoonstellingen. Deze keer zijn we in het Foam voor de tentoonstelling ‘Loading… works from the Foam Collection’.

Dat Fotografiemuseum Foam er jaarlijks een hoop mooie tentoonstellingen uit knalt, is bekend. Maar wist je dat het museum ook een eigen collectie heeft? Foam verzamelt sinds 2007 en inmiddels staat de teller op zo’n 550 werken. De collectie is dus nog maar piepklein. Ter vergelijking: de collectie van het Stedelijk Museum Amsterdam telt ongeveer 90.000 objecten. Maar in tegenstelling tot bijvoorbeeld het Stedelijk, heeft Foam besloten om alle ruimtes van het museum permanent te benutten voor tijdelijke exposities. Dit najaar neemt de collectie het museum echter weer eventjes over met ‘Loading…’, een expositie waarin een selectie uit de eigen collectie. Wij pakken deze zeldzame kans aan om eens een kijkje te nemen wat het museum allemaal in huis heeft.

Hoewel Foam nog niet heel lang verzamelt, heeft het museum een heldere visie: hedendaagse fotografie met een focus op jong artistiek talent. Het museum wil de ontwikkelingen van fotografie in de 21ste eeuw laten zien. In deze tentoonstelling krijg je een dus een kant-en-klare update aan de hand van een aantal thema’s, zoals ‘materialiteit’, ‘het zelfportret als alter ego’ en ‘artistieke observaties van de wereld om ons heen’. Leuk weetje: Foam koopt vaak een kunstwerken nadat ze een expositie met/van een bepaalde kunstenaar hebben gehad. Dit zien we letterlijk terug in ‘Loading…’: het “behang” zijn grote blow-ups van eerdere tentoonstellingen, waarop je een flashback krijgt naar de vorige keer dat een specifiek kunstwerk te zien was in het museum. Na deze aankondiging, zijn wij razend benieuwd worden: welke kunstwerken heeft Foam gekozen om aan te kopen, en waarom? Hoe onderscheiden deze fotografen zich, en kunnen wij bepaalde “trends” onderscheiden? Kortom: wat kun je verwachten in de tentoonstelling?   

Links: Daniel Gordon ‘Portrait with a Yellow Window’, 2011. Courtesy of Wallspace New York. | Rechts: Jean Vincent Simonet. ‘Maldoror’, 2014. , beide: via Foam.
Links: Daniel Gordon ‘Portrait with a Yellow Window’, 2011. Courtesy of Wallspace New York. | Rechts: Jean Vincent Simonet. ‘Maldoror’, 2014. Beide: via Foam.

+ | Wat al snel opvalt, is dat jonge fotografen maar al te graag experimenteren met het medium. Niet alleen zoeken ze steeds naar nieuwe onderwerpen, ze gaan ook los met vormen en materialen. In sommige gevallen heeft de foto zich zelfs losgerukt van de wand en heeft het zich getransformeerd tot haast een soort sculpturen. Andere fotografen knutselen erop los: ze verknippen het beeld of voegen fragmenten van verschillende momenten samen. Weer anderen experimenteren in hun studio, reflecteren op de omgeving of onderzoeken het waarheidsgehalte van de foto. Zo toont de tentoonstelling aan de hand van verschillende thema’s dat de mogelijkheden van de foto als object oneindig zijn. De jonge fotografen breken hiermee niet met het verleden, maar zetten deze voort. En hoewel de vorm van de foto misschien anders is, zien we dat de onderwerpen (zoals de foto als momentopname,  het studio-experiment, het weergeven van de wereld om ons heen of het zelfportret) veelal hetzelfde zijn gebleven. Same, same, but different.

± | Er is geen ontkomen aan: wat een explosie van kleur in deze expositie! Met name de eerste twee zalen zijn enorm rijk en divers in het gebruik van kleur. Hoewel de meeste professionele fotografen tot in de jaren zeventig het liefst in zwart-wit fotografeerden (dat vond men immers veel sjieker), schuwt de jongste generatie hedendaagse fotografen het gebruik van kleur bij lange na niet. Of het om realistisch kleurgebruik gaat of het juist het om het aanpassen deze werkelijkheid door andere kleuren toe te voegen, kleur is overal. Echter, ben jij echter iemand die van rauwe, realistische documentaire fotografie houdt? Of ben jij fan van die mooie klassieke zwart-wit foto’s? Dan moeten we je toch een beetje teleurstellen. Hoewel regelmatig in het museum te zien, ontbreken ze bij deze collectiepresentatie. Niet de klassiekers, maar nog levende kunstenaars staan hier namelijk in de schijnwerpers!

Hoe lang doe je er over? | De tentoonstelling beslaat enkel de benedenverdieping van het museum: 30 minuten is voldoende.

Expert level | Beginners | Gevorderden | Crazy pro  

Meer weten | Helemaal hip, er is ook een app! Als je een werk in de tentoonstelling scant met de Smartify app – ‘een soort Shazam voor kunst’ – krijg je via deze app meer beelden en informatie, bijvoorbeeld over de tentoonstellingsgeschiedenis van het werk te zien. De gratis Smartify app is verkrijgbaar in de Apple App Store of Google Play Store.


De tentoonstelling ‘Loading… Works from the Foam Collection’’ is nog t/m  18 november 2018 te zien in Foam. Meer informatie: https://www.foam.org/nl/museum/programma/loading-works-from-the-foam-collection

Tekst: Jule van Ravenzwaay

Cover: Awoiska van der Molen, ‘412-9’, 2015, via Foam.

Advertenties

Further Projects