GO | NO GO #197: De Biënnale van het Noorden

Gaan of niet gaan: dat bepaal je zelf. Wij geven je – met een kritische blik – tips voor tentoonstellingen. Deze keer bezochten we de Textiel Biënnale in Museum Rijswijk.

De jaloersmakende, zonovergoten Instagram Stories over de Biënnale in Venetië vliegen ons om de oren, maar helaas heeft niet iedereen de kans om deze zomer naar Italië te vliegen en zich te vergapen aan de spraakmakende kunst (en liters gelato te verorberen). Goed nieuws, want op Hollandse bodem organiseert Museum Rijswijk voor de zesde keer een eigen tweejaarlijkse expo, en wel geheel in het teken van textielkunst. Via een internationale oproep konden kunstenaars het afgelopen jaar hun werk insturen, en de jury selecteerde hieruit de tweeëntwintig beste kunstenaars voor de expositie. Minstens zo bijzonder als een tripje naar Venetië volgens ons, en ideaal als je benieuwd bent wat er internationaal hot and happening is op gebied van textiel.

15-Paul-Yore-amp039Let-Us-Not-Die-From-Habitamp039-2018-textiles-found-materials-beads-Photo-P-Yore
Paul Yore, ‘Let Us Not Die From Habit, 2018, foto: Paul Yore

De makers waren niet gebonden aan thematiek, met als uitkomst een hele diverse expo waarin allerlei onderwerpen, technieken en materialen aan bod komen van katoen tot wol en vilt, van collagekunst tot installaties. De inhoudelijke gemene deler is dat veel van de kunstenaars hun maatschappelijke betrokkenheid laten zien. Of ze refereren aan thema’s waar we als mens allemaal mee te maken krijgen, zoals identiteit. De kunstwerken geven echter niet allemaal op het eerste gezicht hun achterliggende betekenis prijs, waardoor je jezelf waarschijnlijk af en toe zult afvragen: waar kijk ik nu naar?! Die vertwijfeling nodigde ons uit om langer te kijken en de verhalen of betekenissen te ontrafelen. We helpen je graag een eindje op weg en lichten daarom twee kunstenaars uit die onze aandacht direct hebben gegrepen. Twee totaal niet-stoffige (pun intended) must-sees die je niet wilt missen.  

4-max-colby-amp039capriciousamp039-2018-textiles-and-beads-photo-m-colby.jpg
Max Colby ‘Capricious’, 2018, foto: M. Colby

+ | Is dit een taartje met cactussen, of zien we het goed en zijn dit toch echt kleurrijke stijve penissen bedazzled met pailletten en glitters, ook nog eens voorzien van een randje bont? En wat moeten we daar dan uit opmaken? We kijken naar werk van Max Colby (1990), een Amerikaanse kunstenaar die als Fellow verbonden is aan het Leslie-Lohman Museum in New York het enige museum ter wereld dat geheel gewijd is aan de LGBTQ-ervaring. Colby raakte gefascineerd door menselijke identiteit, en hoe die bepaald wordt door hoe je jezelf presenteert of hoe anderen je zien. Want hoe heeft bijvoorbeeld jouw kledingkeuze, seksuele voorkeur, of voorliefde voor bepaalde kunst of film invloed op wie je bent, en hoe verandert dat de manier waarop mensen naar je kijken en met je omgaan? Colby identificeert zichzelf als trans, niet-binair en queer. Colby’s kunstwerken zijn gelinkt aan dat identiteitsbegrip: het is geen kwestie van wel of niet, man of vrouw, homo of hetero nee, daar zit nog van alles tussen. Verfraaid met kralen en bloemetjes, verkent Colby op speelse wijze het begrip identiteit in relatie tot geslacht. Colby geeft de werken titels als Fluffer, Maintaining Appearances en Trouble staying erect. Pracht en praal die het hokjesdenken overstijgt.

10-Higi-Jung-amp039WhereAreYouamp039-2017-textiles-filling-photo-H-Jung
Higi Jung, ‘WhereAreYou’ 2017, foto: Higi Jung

+ | Niet ieder werk is even flashy als een met pailletten versierde fallus; deze expositie toont ook ingetogener werk. De Koreaanse kunstenares Higi Jung (1986) vindt troost en warmte in verschillende typen textiel, vanwege de zachtheid en flexibiliteit van het materiaal. Het werk Where Are You? toont een groep meisjes op de rug van hondjes (alles uitgedrukt in stof), die de angst om alleen te zijn symboliseren. Jung stelt dat je in het leven niet alleen bestaat als individu, maar dat allerlei relaties die met elkaar zijn verstrengeld bepalen wie jij bent. En dat ziet ze ook in het materiaal textiel: stoffen komen immers tot stand door garen die met elkaar verweven zijn. Ze gaat door op die gedachte door haar overleden hondjes te verbeelden in textiel, maar ook haar opa als onderdeel van haar rouwproces. Zo maakt ze de herinneringen die haar maken tot wie ze is tastbaar. Stof tot nadenken.

Hoe lang doe je er over? | Ongeveer 1,5 uur. Is dit je eerste bezoek aan Museum Rijswijk? Let op: de expositie gaat boven verder. Volg de bordjes met ‘Tollenshuis’.

Expert level | Beginners | Gevorderden | Crazy Pro

Meer weten | Ben je na het zien van de expo toe aan meer textiel? Breng dan een bezoek aan het Textielmuseum in Tilburg en hun TextielLab, een open atelier waar je makers aan het werk kunt zien.


De Textiel Biënnale is nog t/m 6 oktober 2019 te zien in Singer Museum Rijswijk. Meer informatie: http://www.museumrijswijk.nl/tentoonstelling/rijswijk-textiel-biennale-2019-92

Tekst: Marije Spek

Cover: Marianne Thörmer, ‘Crying Carpet’, 2018

Advertenties

Further Projects