GO | NO GO #83: Smullen van symboliek met Inti Hernandez

Gaan of niet gaan: dat bepaal je zelf. Wij geven je – met een kritische blik – tips voor tentoonstellingen. Vandaag bespreken we de solotentoonstelling ‘Cotidiana’ van Inti Hernandez in Galerie Ron Mandos.

De Cubaanse kunstenaar Inti Hernandez (1976) heeft zo ongeveer een gallery take-over gedaan bij Ron Mandos op de Prinsengracht. Niet alleen staat de galerie vol met werken uit verschillende series, ook de vloer is helemaal beklad door Hernandez. Waar we normaal gesproken netjes onze voeten vegen voor we naar binnen gaan, hebben we hier de neiging om dat na afloop te doen: de vloer is geverfd om het zo vies mogelijk te doen lijken. Maar tussen alle vegen verschijnen mooie tegelpatronen, want ook dit is een kunstwerk (‘Propia Iniciativa’). Hernandez gebruikt de vloer als metafoor: chaos kan volgens hem het fundament zijn voor schoonheid. Het enige dat je daarvoor nodig hebt, is een beetje aandacht, tijd en het benutten van alle kansen. Dit is de status van Cuba vandaag de dag, aldus de kunstenaar.

Behalve de vloer is er in de galerie absoluut geen sprake van chaos: de ‘Useless Objects’ uit de ‘Human Needs’-serie zijn de meest minutieus uitgevoerde kunstwerken die we in tijden hebben gezien. Een ventilator, een paraplu, een stekkerdoos: ze lijken net echt, maar zijn handgemaakte houten replica’s. Hierin verbindt Hernandez ambacht aan illusie en volledige nutteloosheid. Hij doet er ongeveer twee maanden over om bijvoorbeeld zo’n ventilator na te maken, maar zodra -ie af is heb je er helemaal niks aan. Dit staat symbool (ja, Hernandez houdt wel van een lekkere metafoor) voor onze huidige maatschappij: we worden overspoeld door onverschilligheid en oppervlakkigheid. Echt een expositie voor optimisten dus! En er is nog meer: ‘Balance Cubano’ is zijn serie van schommelstoelen die aan elkaar vast zitten. Ook dit staat weer voor de Cubaanse samenleving en de balans tussen community en individu die nodig is om als land een succesvolle toekomst te hebben. Last but not least, de installatie ‘At the head of the table the people sit’, onze absolute favoriet.


detail van: Inti Hernandez, ‘We are overheated, yet we have time’, 2017. Courtesy de kunstenaar en Galerie Ron Mandos.

+ | We verklapten het al een beetje in onze intro: wij zijn muy enamoradas op de installatie ‘At the head of the table the people sit’. Verliefd dus, voor als je geen español op de middelbare school hebt gehad. Je zou de installatie bijna missen, want het zit verstopt in een zaaltje halverwege de galerie. Zodra je hier echter binnenloopt, is het even alsof je écht op Cuba bent. De installatie bestaat uit twee delen: een lange tafel en een video-installatie die geprojecteerd wordt op de achterwand. Op de video zie je een voordeur met uitzicht op een Cubaanse straat (ook hier geldt: het lijkt net echt!). Er lopen mensen voorbij, je hoort meer voetstappen en auto’s in de verte, maar niemand komt via de deur naar binnen. Hier staat de lange tafel die feestelijk gedekt is, alleen is het feestje al voorbij. Er liggen wat notendoppen, een halve grapefruit, bakjes met saus, half opgebrande kaarsen.

We worden overspoeld door FOMO en dat is nou precies wat de kunstenaar ermee bedoelt. We voelen ons buitenstaanders, niet uitgenodigd voor het elegante feestje. Het enige wat we te zien krijgen zijn de restjes die zijn achtergelaten. Deze installatie laat zien dat de wereld is verdeelt in de haves and have nots, waarbij de haves zich hoog in hun ivoren toren isoleren en de resterende 99% van de samenleving het maar moet uitzoeken. Fun fact: de gedekte tafel is zo echt als maar zijn kan: het diner vond plaats tijdens de opening (die zoals altijd wél open was voor publiek) en de restjes blijven staan tot het einde van de expositie. Wij zijn in ieder geval blij dat we er al waren voordat de grapefruit is gaan rotten.


Inti Hernandez,
‘At the head of the table the people sit’, via Galerie Ron Mandos.

± | Er is meer dan genoeg te zien in de expositie van Inti Hernandez,  met verschillende series die samen verschillende thema’s aankaarten: elitarisme, illusie, nutteloosheid, tijd. Achterin de galerie is er nog één zaal “over”, waar een klein overzicht van andere kunstenaars die de galerie vertegenwoordigt te zien is. Onze ogen zijn alleen al verzadigd genoeg van alle werken van Hernandez. Een Making Of-docu, om maar iets te noemen, was nog een leuke toevoeging geweest. Deze ogenschijnlijk willekeurige selectie kunstwerken had de galerie echter best mogen weglaten. Volgende keer beter.

Hoe lang doe je er over? | 15 – 30 min.

Expert level | Beginners | Gevorderden | Crazy pro

Meer weten | Galeries hebben een vreselijke reputatie als het gaat om “bezoekersvriendelijkheid”. We vallen in herhaling, maar het kan wat ons betreft niet vaak genoeg gezegd worden: je mag heus een galerie binnen wandelen zonder iets te kopen. Galerie Ron Mandos oogt überhaupt al uitnodigend door de grootte en de ligging aan de Prinsengracht, en de mensen die er werken zijn altijd meer dan willing om je een mini-privétour te geven. Dat zien we graag!


De tentoonstelling ‘Inti Hernandez – Cotidiana’ is nog t/m 13 januari 2018 te zien in Galerie Ron Mandos. Meer informatie: http://www.ronmandos.nl/exhibitions/inti-hernandez-cotidiana-dagelijks

Cover: Inti Hernandez, Chair in disbalance (community of five), 2015. Courtesy de kunstenaar en Galerie Ron Mandos.

 

Advertenties

Further Projects