GO|NO GO #108: Maximale aandacht voor minimale kunst

Gaan of niet gaan: dat bepaal je zelf. Wij geven je – met een kritische blik – tips voor tentoonstellingen. Vandaag nemen we je mee naar de Kerkstraat in Amsterdam voor een dubbele ‘eerste keer’: we leren zowel Slewe Gallery als het werk van de Belgische Marthe Wéry kennen.

Slewe Gallery bestaat al sinds 1994, maar toch hoor je er niet zo gek veel over. Misschien komt dat wel omdat de galerie net zo bescheiden is als de kunst die ze vertegenwoordigt: Minimal. Deze kunstvorm is in de jaren 60 in Amerika gestart met grote namen zoals Frank Stella, Carl André en Donald Judd. Minimal art is sindsdien (nog steeds) een populaire stroming, ook aan deze kant van de oceaan. Slewe vertegenwoordigt zo’n 24 kunstenaars uit binnen- en buitenland, zoals Ian Davenport, Alan Charlton en Jan Roeland.

Op dit moment kun je bij Slewe kennis maken met het werk van een Belgische vertegenwoordiger van Minimal Art: Marthe Wéry (1930-2005). De tentoonstelling, genaamd Tour & Taxi’ verwijst naar het gebouw waar Wéry werkte in Brussel (hier wordt ook de kunstbeurs Art Brussel gehouden). Het is opvallend dat de galerie werk laat zien van een kunstenares die niet meer leeft, niet bepaald gebruikelijk in de galeriewereld. Extra lastig: Martita Slewe, eigenaresse van de galerie, richt een tentoonstelling altijd samen met “haar” kunstenaars in. Gelukkig is dat deze keer ook zonder Wéry gelukt. Wéry was onder andere in 1982 de Belgische vertegenwoordigster op de Biënnale van Venetië, niet de minste dus! Hoewel de tentoonstelling zeker minimaal is, is er genoeg te zien.

_DSC2435
Instalatiefoto: Marthe Wéry, ‘Tour & Taxi’, foto: Peter Cox

+ | Wij begrijpen best dat je een beetje schrikt als je bij binnenkomst in een galerie enorme tent-vormige platen op de vloer ziet liggen en welgeteld één papiertje aan de wand ziet hangen. Daarom is het geen gek idee om meteen even een persbericht te vragen. Gun jezelf even de tijd om deze te lezen en ga dan kijken wat er te zien is. Zoals je zelf ook al snel zult merken, is het niet erg vol en zul je drie grote sculpturen op de grond zien en meerdere werken van papier (niet ingelijst, met spijkertjes aan de muur). Less is more. Dat geeft je goed de kans om jouw aandacht te focussen en eens iets beter naar enkele objecten te kijken. Neem bijvoorbeeld de sculpturen op de vloer. Deze platen zijn gemaakt van dibond, een materiaal wat voornamelijk in de fotografie gebruikt wordt, om foto’s op te plakken. Voor Wéry was dit een ideaal materiaal, omdat het stevig is, maar niet te zwaar. Dat kwam goed van pas in het maakproces: ze laat de verf namelijk over de platen vloeien, waarvoor ze ze continu heen en weer moest bewegen. Je kunt je voorstellen dat het daarom wel handig is dat de plaat niet van massief staal is, maar van een lichter stevig materiaal zoals dibond. Op de bovenzijde van het dibond is al acryl aangebracht, waardoor de door haar aangebrachte acryl verf goed hecht. Wanneer je de werken van dichtbij bekijkt, zie je dat de verf niet simpelweg met een kwast is geschilderd, maar Wéry aan het experimenteren is geslagen. De drie sculpturen hebben allemaal een andere kleur en structuur; bij het rode werk zie je bijvoorbeeld dat het oppervlakte volledig anders is en de pigmenten zich op bepaalde plaatsen hebben opgehoopt en bijna doen denken aan lava. Kortom, deze werken worden steeds spannender naarmate je langer kijkt. Dan ontdek je namelijk pas echt hoe vorm, materiaal en kleur zich tot elkaar verhouden en elkaar versterken. En laten dat nou juist de kernwaardes van minimale kunst zijn. Kennis over Minimal Art na deze expo: Check!

Marthe Wéry - Slewe Gallery - Peter CoxInstalatiefoto: Marthe Wéry, ‘Tour & Taxi’, foto: Peter Cox

+ | Let’s be honest: het werk van Wéry schreeuwt niet bepaald: kaskraker. De platen zijn enorm (150 x 260 cm) en de gemiddelde Amsterdamse woning kennende, moet je van echt goede huize komen om zo’n werk een plekje te kunnen geven. Daarnaast zijn dure kunstwerken wat moeilijker te verkopen, omdat natuurlijk niet iedere verzamelaar veertigduizend euro kan neertellen. Maximale inzet voor minimale kunst. Maar galerie Slewe laat zien dat het niet altijd all about the money is: Martita Slewe gelooft in de kwaliteit van de kunstenares en wil haar niet in de vergetelheid doen geraken. Misschien is dit niet het eerste waar je aan denkt als je een galerie binnen wandelt, maar een galerie is ook maar een soort winkel. Het siert Slewe dat ze zo’n groot risico neemt: da’s liefde voor de kunst. Voor ons maakt dat de tentoonstelling nog meer de moeite waard om te bezoeken. Nu maar hopen dat die grote verzamelaar of dat museum langskomt…

Hoe lang doe je er over? | 20 min

Expert level | Beginners | Gevorderden | Crazy pro

Meer weten | In de galerie zijn meerdere boeken aanwezig over de kunstenares. Vraag gerust aan de galeriehouder of je even mag lezen. Niet alleen leer je het oeuvre van de kunstenares beter kennen, je kunt ook even goed kijken naar de (door ons zojuist genoemde) presentatie die ze voor de Biënnale van Venetië heeft gemaakt.


De tentoonstelling ‘Marthe Wéry – Tour & Taxi’ is nog t/m 19 mei 2018 te zien bij Slewe Gallery. Voor meer informatie over deze tentoonstelling: https://www.slewe.nl/exhibitions/2018#marthewerytourtaxis

Tekst: De Kunstmeisjes (Mirjam Kooiman, Nathalie Maciesza en Renee Schuiten-Kniepstra).

Cover: facade van de galerie in de Kerkstraat, via website Slewe.

Advertenties

Further Projects