Categorie: SPECIALS

De Kunstmeisjes presenteren: een speciale De Kunstmeisjes-editie door Tom Callemin voor We Like Art

SPECIALS 7 februari 2019

Blakend van trots presenteren we in samenwerking met We Like Art een speciale De Kunstmeisjes-editie: Twelve times falling (2019) van Tom Callemin. Al in het voorjaar van 2017 schreven we met bewondering over zijn werk in GO | NO GO #41 over de solotentoonstelling die hij toen had in De Brakke Grond te Amsterdam. Dat was obviously een duidelijke GO. Sindsdien hebben we zijn ontwikkelingen op de voet gevolgd. Toen we door We Like Art werden gevraagd om een speciale editie te cureren, twijfelden we geen moment. We wisten meteen: wij willen deze editie met Tom Callemin maken.

Callemin weet met zijn sobere, tijdloze portretten steeds weer op mysterieuze wijze eindeloze bewondering op te roepen. Eigenlijk vangt hij niet de persoon in het portret, maar een gedachte-experiment. Zijn fotosessies zijn vaak een beproeving voor zijn modellen: het zijn de momenten waarop ze uit balans raken waar hij naar op zoek is. De kunst van Callemin zit ‘m in zijn eindeloze zoektocht naar het moment dat niet toevallig gebeurt, maar dat hij ensceneert, veroorzaakt of achtervolgt tot hij het op de gevoelige plaat heeft vastgelegd.

Tom-Callemin_12-Attempts_120x240cm_WEB.jpg
Tom Callemin, Twelve times falling (2019). 60 x 40 cm, inkjetprint. Editie: 3 + 2AP. Te koop voor €600 per stuk via We Like Art.

De fotoserie voor de speciale De Kunstmeisjes-editie van Callemin borduurt voort op dat idee. Twelve times falling is een reeks van twaalf foto’s – de hoeveelheid negatieven op Callemins fotorolletje – waarin hij op iedere foto zijn model steeds weer op dezelfde manier laat vallen. Hij probeert steeds de val op exact hetzelfde moment in beeld te krijgen. Callemin: “De kunst van het vallen is het loslaten van elke controle. De paradox van een vrije val die geregisseerd wordt vond ik bijzonder fascinerend.” Het beslissende moment waarop de fotograaf de foto neemt, is bij Callemin ver verwijderd van toeval, maar compleet berekend. Het zien van alle twaalf de foto’s naast elkaar, doet beseffen dat een moment nooit meer op dezelfde manier herhaald kan worden. Het moment van de vrije val in zijn foto’s, vertoont iedere keer een fractie van verschil: een minieme beweging naar links of rechts, een lichte verandering van gezichtsuitdrukking van de jongeman in het beeld…

In het geraas van ons bestaan zet Callemin de klok even stil, op een moment dat je niet verwacht had. We Like Art en De Kunstmeisjes blijven roerloos kijken. Maar let wel: alleen op Art Rotterdam, in de stand van We Like Art, zal het mogelijk zijn om deze nuances van twaalf gelijke – en toch niet zo hetzelfde – vallen van print tot print te vergelijken! De serie wordt niet verkocht als reeks, maar als twaalf autonome werken met ieder een oplage van 3. In ieder huis waar het werk te hangen komt, hangt een unieke val. Meer weten of een van de edities kopen? Ga snel naar de site van We Like Art.

12 Attempts02.jpg
Tom Callemin, Twelve times falling (2019) [nr. 02]. 60 x 40 cm, inkjetprint. Editie: 3 + 2AP. Te koop voor €600 per stuk via We Like Art.

Meer lezen? Hieronder krijg je alvast een voorproefje van het interview van We Like Art met de jonge Belgische kunstenaar over het werk.

Het lijkt een droombeeld of een filmstill van een tuimelende slaapwandelaar, ben je op zoek naar zulke associaties?

Ik vertrek altijd vanuit een vrij technisch fotografisch onderzoek, naar een beeld dat ik zelf wil zien. Vaak weet ik nog niet echt hoe het beeld er uit moet zien, dat is een tweede fase in het project. Voor dit beeld wou ik de beweging van de val er zeker in hebben, vandaar de onscherpte. Ik zoek ook steeds naar een vorm die niet refereert naar een tijd en ruimte, waardoor de betekenis ook groter kan zijn. 

Lees verder op We Like Art!


 

Advertenties

A Very Merry Christmas Special 2018

SPECIALS 18 december 2018

Ho-ho-hold on to your knickers, want ook dit jaar hebben wij de allerfijnste exposities voor de allerkoudste dagen van het jaar weer op een rijtje gezet. Hoewel we uit principe zo weinig mogelijk bewegen in december, gaan we tijdens de vrije dagen rond Kerst toch op een heuse roadtrip, met pitstops in De Pont, het Teylers Museum, het Fries Museum, het Centraal Museum en het Bonnefantenmuseum. Who’s with us? Er is voor ieder wat wils, dus pak je bae en neem vooral ook je oma mee. Lees snel verder voor onze top vijf tentoonstellingen, met een vleugje Italiaanse charmes en een flinke dosis hyper hedendaagse meesterwerken.


Gaufrettes 2016_courtesy the artist_photo Peter Cox
Ann Veronica Janssens, ‘Gaufrette Sequence n°2’, courtesy the artist, foto: Peter Cox, via De Pont, Tilburg

Ann Veronica Janssens | De Pont

Voel jij de Christmas spirit all around en krijg je geen genoeg van twinkelende lichtjes, dan is Ann Veronica Janssens your girl! Deze kunstenaar werkt voornamelijk met glas, lichtprojecties en mist-installaties. Haar kunst prikkelt je zintuigen en smeekt je om mee te doen. In een tijd van visuele overprikkeling, wil ze ons stil laten staan bij de basiselementen van onze wereld en een pure ervaring creëren. Zelfs zegt ze er in dit mooie interview over: ‘Soms moet je de werkelijkheid uitwissen. Uitwissen wat zichtbaar is om iets anders te kunnen zien.’

Spectaculair hoogtepunt van de tentoonstelling, is de gekleurde mist-ruimte: totaal gedesoriënteerd probeer je je een weg te vinden door dit kunstwerk. Onze tip: denk niet aan wat hierna komt, maar blijf rustig staan er ervaar de kleur en textuur van de dikke lucht om je heen. Mindfulness voor de prijs van een museumkaartje: we’ll take it. Bijkomend voordeel: in tegenstelling tot de lampjes die je in je Kerstboom hangt, hoef je Janssens werk niet urenlang uit de knoop te halen. Meer tijd voor nog een museumbezoekje, want De Pont en het TextielMuseum spelen voor Kerstman dit jaar! Van zaterdag 22 december tot en met zondag 6 januari kun je namelijk met één kaartje beide musea op dezelfde dag bezoeken.

Goed om te weten | De Pont is Eerste Kerstdag gesloten, Tweede Kerstdag geopend van 11:00 tot 17:00 uur, gesloten op Nieuwjaarsdag.

De tentoonstelling van Ann Veronica Janssens is t/m 31 maart 2019 te zien in De Pont, Tilburg. Meer informatie: https://depont.nl/tentoonstelling/ann-veronica-janssens/


 

Leonardo da Vinci Studies for the Heads of Two Soldiers in the Battle of Anghiari
Leonardo da Vinci (1452-1519), ‘Studie van de hoofden van twee krijgers’, ca. 1504-05, Boedapest, Szépmüvészeti Múzeum, via Teylers Museum, Haarlem

Leonardo da Vinci | Teylers Museum

Zeg jij Leonardo Da Vinci, dan denken wij meteen aan klassieke Italiaanse steden. Maar deze Kerst mag je ook aan Haarlem denken, want deze Italiaanse Renaissancekunstenaar is nu de grote ster in een solo-expositie in het Teylers Museum. En dat is best bijzonder; het is de allereerste keer in Nederland dat er zoveel werken van Da Vinci bij elkaar te zien zijn. De tentoonstelling laat 33 unieke werken op papier zien, waarbij de nadruk op portretten ligt. Da Vinci was een echte meester in het weergeven van karakters, gelaatstrekken en allerlei lichamelijke ongemakken. Verwacht niet alleen schoonheid: Da Vinci’s onderzoek naar menselijke emoties is er in alle soorten en maten. Zo kom je bijvoorbeeld oog-in-oog met oude mannen met extreem lelijke koppen, uitstekende kinnen, en mensen die het uit lijken te schreeuwen van de pijn. Als dat niet Christmassy is, weten wij het ook niet meer.

Da Vinci’s getekende studies zijn heel typisch voor zijn oeuvre. Hij werkte namelijk altijd met echte modellen, en die waren dus erg gevarieerd: van mooie meiden tot oude vrouwen, die soms toch wel meer op mannen lijken… Eigenlijk best vooruitstrevend en inclusief, en helemaal bon ton anno 2018. Daarnaast zijn er ook voorstudies te zien voor bijvoorbeeld ‘Het Laatste Avondmaal’-fresco en de ‘Madonna op de rotsen’. Het Teylers Museum is de perfecte plek voor een expo over deze nieuwsgierige kunstenaar. Want het is ooit, in de tijd van de Verlichting, opgericht als museum om kennis op te doen over kunst en wetenschap.

Let op: Da Vinci is very hot right now, zeker nu de tentoonstelling bijna ten einde loopt. Toegangskaartjes zijn alleen online verkrijgbaar, dus wees er snel bij. Perfect Kerstcadeau: check!

Goed om te weten | Het Teylers Museum is zowel Eerste Kerstdag, als Tweede Kerstdag en Nieuwsjaardag geopend van 10:00 tot 18:00 uur.

De tentoonstelling van Leonardo da Vinci is t/m 6 januari 2019 te zien in het Teylers Museum, Haarlem. Meer informatie: https://www.teylersmuseum.nl/nl/bezoek-het-museum/wat-is-er-te-zien-en-te-doen/leonardo-da-vinci


 

Lennart Lahuis Skyline 2016 Collectie Fries Museum.Lennart Lahuis Actress III 2016 Collectie Fries Museum
Lennart Lahuis, ‘Skyline’, 2016. Collectie Fries Museum. | Rechts: Lennart Lahuis, ‘Actress III’, 2016. Collectie Fries Museum.

Lennart Lahuis: Constant Escapement | Fries Museum

Het Fries Museum haalt haar artistieke bewoners weer naar huis: niet alleen duik je hier in het liefdesleven van Rembrandt en zijn Friese vrouw Saskia, ook ontmoet je er de hedendaagse kunstenaar Lennart Lahuis (1986), een Fries van oorsprong die inmiddels over de hele wereld heeft gewerkt en exposities heeft gehad. In zijn kunstwerken gaat het om vergankelijkheid, erosie en tijdelijkheid, en vooral om bijzondere materialen als water en was. De tentoonstelling toont zowel werk waarmee hij eerder de Koninklijke prijs voor de Schilderkunst won, als nieuw werk. Dit nieuwe werk laat ons de groeiende afstand zien die ontstaat door de Brexit. Dit neemt hij heel letterlijk, door werken te maken die over de afstand tussen Engeland en het Europese vasteland gaan. Maar dan wel op zijn geheel eigen wijze: grote zwart-witte werken die erom smeken om er met je neus bovenop te duiken – no touching though.

Onze favorieten zijn Lahuis’ was-werken: foto’s waar de kunstenaar laag over laag bijenwas heeft aangebracht. Het eindresultaat is alsof je door een beslagen raam kijkt – mysterieus en erg nieuwsgierig-makend! De poederige pastelkleuren dragen bij aan dit dromerige effect; we fantaseren de hele treinreis terug over wat zich onder al die lagen was verschuilt. Ben je net als wij een beetje verliefd geworden op het werk van Lahuis? In het Keramiekmuseum Princessehof in Leeuwarden zie je een heel bijzonder werk van de kunstenaar. In dit filmpje legt hij zelf uit waar je naar kijkt.

Goed om te weten | Het Fries Museum is Eerste Kerstdag gesloten, Tweede Kerstdag geopend van 11:00 tot 17:00 uur en gesloten op Nieuwjaarsdag.

De tentoonstelling ‘Lennart Lahuis: Constant Escapement’ is t/m 24 maart 2019 te zien in het Fries Museum. Meer informatie: https://www.friesmuseum.nl/te-zien-en-te-doen/tentoonstellingen/lennart-lahuis/


 

Caravaggio, 'De graflegging van Christus’, 1602-1603, Pinacoteca Vaticana, Vaticaanstad, via Centraal Museum, Utrecht
Caravaggio, ‘De graflegging van Christus’, 1602-1603, Pinacoteca Vaticana, Vaticaanstad, via Centraal Museum, Utrecht

Utrecht, Caravaggio en Rome | Centraal Museum

Heb je helemaal niks met de Hollandse kou? Voor een dosis Italiaanse passie en dramatiek reis je nu niet alleen naar Haarlem voor de Da Vinci-expo af, maar kun je ook in Utrecht terecht. In het Centraal Museum vindt nu namelijk de must-see tentoonstelling over Caravaggio plaats. Hij is een van de kunstenaars die de kunstwereld hebben veranderd: zijn gevoel voor emoties, dramatiek en licht-donkereffecten (chiaroscuro, of clair-obscur) blazen je van je sokken. Ook in zijn eigen tijd was Caravaggio een ontzettende baas. Hij had zelfs een heuse fanclub van Nederlandse kunstenaars: de Utrechtse Caravaggisten. Kunstenaars Gerard van Honthorst, Dirck van Baburen en Hendrick ter Brugghen gingen op reis naar Rome om Caravaggio’s kunst te bestuderen en gingen in diens stijl schilderen.

In de expositie ‘Utrecht, Caravaggio en Europa’ zie je werk van de vier kunstenaars naast elkaar. Kijk en vergelijk: is het de Hollanders gelukt om een vleugje Italië naar Utrecht te transporteren? Heel bijzonder zijn ook een aantal kunstwerken die speciaal voor deze expo naar Nederland zijn gehaald. All the way vanuit het Vaticaan komt bij hoge uitzondering De graflegging van Christus, maar liefst 2 bij 3 meter aan hartverscheurende gevoelens. Het werk is maar tot half januari te zien. Half februari komt er een ander topstuk uit Italië: het niet minder indrukwekkende schilderij Medusa, afkomstig uit een privécollectie. Meraviglioso!

Goed om te weten | Het Centraal Museum is Eerste Kerstdag gesloten, Tweede Kerstdag geopend van 11:00 tot 17:00 uur en gesloten op Nieuwjaarsdag.

De tentoonstelling ‘Utrecht, Caravaggio en Rome’ is t/m 24 maart 2019 te zien in het Centraal Museum, Utrecht. Meer informatie: https://www.centraalmuseum.nl/nl/tentoonstellingen/utrecht-caravaggio-en-europa


 

David Lynch in his studio ©David Lynch - Bonnefanten
‘David Lynch in zijn studio’, via: Bonnefantenmuseum, Maastricht.

David Lynch: Someone is in my House | Bonnefantenmuseum

Mulholland Drive, Eraserhead, Wild at Heart en Twin Peaks – wellicht ken je enkele van deze iconische cultfilms van de Amerikaanse regisseur David Lynch (1946). Maar Lynch ziet zichzelf niet in eerste instantie als filmregisseur. Nee, hij is bovenal kunstenaar, die toevalligerwijs veel succesvoller is geworden als filmmaker. Desalniettemin schildert, tekent, fotografeert, componeert en beeldhouwt Lynch er al vijftig jaar lustig op los. Het Bonnefantenmuseum in Maastricht toont nu een enorm retrospectief met ruim 500 kunstwerken van Lynch.

Wie beter dan de kunstenaar zelf om een teaser te maken voor de tentoonstelling? Volledig in Lynch-stijl is dit promofilmpje freaky, creepy en erg surrealistisch. De expositie zelf is een reis door het vreemde brein van de kunstenaar/filmmaker, die je niet wilt missen. Naast hele grote schilderijen met lichtjes erin – een soort kijkdozen -, schetsen op luciferdoosjes en zwart-witfoto’s, zijn wij vooral gecharmeerd van de lampen die hij heeft gemaakt. Ze lijken een beetje op slanke robots, die toch iets heel organisch hebben. ‘Someone is in my House’ heeft een intense voodoo-esthetiek; perfect als je na dagenlang Kerstliedjes meezingen met Skyradio helemaal klaar bent met de feestdagen.

Goed om te weten | Het Bonnefantenmuseum is Eerste Kerstdag gesloten, Tweede Kerstdag geopend van 11:00 – 17:00 uur en gesloten op Nieuwjaarsdag.

De tentoonstelling ‘David Lynch: Someone is in my House’ is t/m 28 april 2019 te zien in het Bonnefantenmuseum, Maastricht. Meer informatie: https://www.bonnefanten.nl/nl/tentoonstellingen/programma_2018/david_lynch



 

Amsterdam Art Weekend

SPECIAL: Amsterdam Art Weekend 2018

SPECIALS 21 november 2018

Komend weekend is een van onze favoriete events weer in town! We hebben het niet over een meet and greet met onze Goedheiligman. Wij weten toch wel dat we brave meisjes zijn geweest, daar hebben wij geen bevestiging van een oude, bebaarde man met een gek hoedje voor nodig. Wij doelen natuurlijk op het Amsterdam Art Weekend (23 – 25 november).

Heel Amsterdam staat dan in het teken van nieuwe exposities, performances, lezingen en een hele hoop gezelligheid (lees: drank). Er zijn in totaal meer dan 100 tentoonstellingen te zien – haal je sportschoenen maar tevoorschijn, want you’ve got some work to do! Het AAW gaat los op vrijdagavond met de Gallery Night: alle deelnemende galeries en enkele musea openen hun deuren tot 21.00 uur. De rest van het weekend zijn alle locaties natuurlijk ook gewoon open.

Voelen jullie al een beetje FOMO? What to do, what do? Geen zorgen, wij hebben weer een lijstje paraat. Wij tippen onze vier favoriete galerie-expo’s, met als bonus een sneak peek achter de schermen van de Rijksakademie OPEN.



Joost Krijnen, ‘Weather Conditions’, 2018, via: Gerhard Hofland

Joost Krijnen | ‘Picture the Paint’ | Gerhard Hofland

Voor de tweede keer heeft Joost Krijnen een solo-tentoonstelling bij Gerhard Hofland. We tipten deze kunstenaar al eerder, toen hij deelnam aan de groepsshow van Schefferprijs-winnaars. En een prijs win je natuurlijk niet zomaar! Zijn werken op papier zijn los, speels en lijken alsof ze in een staat van onderbewustzijn zijn neergekrabbeld. Een combinatie van materialen zoals potlood, verf en collagetechniek maakt zijn werk zwierig en tegelijkertijd zit er een vorm van abstractie in, die het voor de kijker lekker spannend houdt. Je kunt er altijd van alles in zien of blijven ontdekken. Krijnens kunst is het ultieme huwelijk tussen het herkenbare en het abstractie.

Gelukkig krijgen we in deze expo geen herhaling van zijn eerdere werk te zien. Krijnen bewijst geen one trick pony te zijn. Het geheel is wat minder kleurrijk dan wat we van hem gewend zijn. Het donkere werk is wat mysterieuzer en heeft net als het voorgaande soms geheimzinnige stukjes. Zien we donkere wolken, inktvlekken of andere figuren? We zullen het misschien wel nooit weten…

Galerie Gerhard Hofland
waar: Bilderdijkstraat 165c
hoe laat: vrijdag: 10:00 – 21:00 | zaterdag: 12:00 – 20:00 | zondag: 12:00 – 17:00
extra:  Op zaterdag 24 november is er een performance van Pinkie Bowtie die begint om 14:00 en eindigt om 16:00.



Julie Verhoeven, ‘Corpsing’, Courtesy of Althuis Hofland Fine Art, via Amsterdam Art

All girl groepsexpositie | ‘Fabric Faces, Powder Phrases’ | Althuis Hofland Fine Art

Het is – terecht – trending topic in de kunstwereld en ver daarbuiten: identiteit en esthetiek in een tijdperk waarin het begrip ‘gender’ steeds vloeibaarder wordt en feminisme bij iedereen op het puntje van de tong ligt. Vrouwen hoeven geen korsetten meer te dragen om de mannelijke blik te bekoren, we hebben veel meer rechten dan alleen het aanrecht, en verkennen onze vrijheid – zowel qua ambities, seksualiteit, uiterlijk, en ga zo maar door. We hebben keuzes te over, maar worden tegelijkertijd nog steeds in veel zaken geremd door boze mannen, boze vrouwen en boze stemmetjes in ons eigen achterhoofd.

Wat doe jij met je lichaam, je identiteit, je seksualiteit, je kledingstijl, je afkomst en je toekomstvisie als vrouw in de 21ste eeuw (of als vader, broer, partner, beste vriend of buurman van een vrouw)? Dit is een vraag die veel kunstenaars bezighoudt. Bij Althuis Hofland Fine Art zie je kunst van maar liefst  zeven vrouwen die zich in hun schilderijen, sculpturen, videowerken en geluidskunst bezighouden met zogenoemde ‘post-gender esthetics and female identity’. Mocht je deze begrippen nog niet kennen, dan is een wijnovergoten openingsweekend meteen de ideale gelegenheid voor een lesje postmodern kunsthistorisch vakjargon?

Althuis Holland Fine Art
waar: Hazenstraat 11
hoe laat: vrijdag: 10:00-21:00 | zaterdag: 12:00-20:00 | zondag: 12:00-17:00


Dansemacabre
Sanghee Song, ‘Danse Macabre’, Van Zijl /Langhout Contemporary Art, via Amsterdam Art

Sanghee Song | ‘Danse Macabre’ | Van Zijl / Langhout Contemporary Art

De Zuid-Koreaanse kunstenaar Sanghee Song vraagt zich continu af: ‘Waarom gedraag ik me en denk ik na, zoals ik dat doe?’ Ze beseft zich dat wij mensen door veel dingen gevormd worden en er (soms) onbewust naar gaan handelen: door sociale normen, onze opvoeding of onze eigen ervaringen of trauma’s. Ze noemt ze ‘skeletons in the closet’, want je weet niet altijd helemaal wat er achter zit, en wanneer ze hun kop weer opsteken in je gedachten en gedrag.

Bij Van Zijl / Langhout Contemporary Art zie je vanaf komend weekend drie multimedia-installaties van Song: een dubbele video-installatie, een kunstwerk van keramische tegeltjes aan de wand met daarop geschilderde voorstellingen van explosies, en tot slot de installatie ‘Danse Macabre’. Dit is een soort roterende lamp met fragmenten uit het schilderij ‘Danse Macabre’ – ook wel bekend als ‘De Dans van de Dood’ – uit de Kerk van de Heilige Drie-Eenheid in Slovenië. We zien de meest uiteenlopende mensen door wandelende skeletten naar de dood gebracht worden. Een beetje freaky, een beetje filosofisch: wij kijken er naar uit.

Van Zijl / Langhout Contemporary Art
waar: Brouwersgracht 161
hoe laat: vrijdag: 10:00-20:00 | zaterdag: 12:00-20:00 | zondag:| 12:00-17:00
extra: Tijdens AAW zal er bij de galerie op zaterdag 24 november ook een vertoning zijn van de film van Sanghee Song. Niet  warm in de galerie, maar voor iedereen aan de buitenzijde te zien en horen.



Antoinette Nausikaa,’ Draped garments on Zhongnan mountain’, 2018, via: Caroline O’Breen

Antoinette Nausikaä – ‘Breathing Mountains’ | Caroline O’Breen

Fotografe Antoinette Nausikaä trok de wijde wereld in om een stukje onaangetaste natuur te vinden. Waar beter dan op het topje van de hoogste berg? We feel you girl. Soms willen wij er ook even helemaal tussenuit, met name als we weer eens bijna-bijna-bijna een oog zijn verloren in de spits. Nausikaä kwam er echter gauw genoeg achter dat er maar weinig plekken op de wereld zijn waar geen menselijke sporen te vinden zijn.

If you can’t beat them, join them, moet de fotografe gedacht hebben. In haar werk zie je dat ene moment dat cultuur en natuur met elkaar in contact komen. Tientallen citroenen die over een stoep rollen, losse autobanden aan de rand van de weg, struiken vol met kleurrijke kleding. De foto’s zijn mysterieus (want hoe komen al die spullen daar nou?) en verstild. Meditatie met een maatschappelijk randje.

Galerie Caroline O’Breen
waar: Hazenstraat 15
hoe laat: vrijdag: 10:00-20:00 |zaterdag: 12:00-19:00 | zondag: 12:00-17:00
extra: Op zaterdag 24 november is er een speciaal event (talk & meditation) met Maurice Knegtel.


rao_simplified_rgb.jpg
BONUSTIP | RijksakademieOPEN

We noemden ‘m al in de intro: de RijksakademieOPEN. Elk jaar opent de Amsterdamse kunstacademie haar deuren, waarbij tientallen kunstenaars hun nieuwste werk presenteren. Stap hun ateliers binnen en ontdek wat er komende jaren in musea zal verschijnen: crazy ruimtelijke installaties, hyper-meta-ingewikkelde conceptuele kunst en gewoonweg prachtige pareltjes. Kleine kanttekening: in tegenstelling tot bovenstaande galeries, is toegang tot RijksakademieOPEN niet gratis. Bestel online je tickets voor een tientje, of koop ze aan de kassa voor twaalf euro.

Extra leuk: Wij zijn elk jaar vaste gasten bij de RijksakademieOPEN en we nemen jullie dit jaar zelfs mee voor een sneak preview! Kijk mee in onze Instagram Story naar onze favorieten (of kunstwerken waar we geen bal van begrijpen) en laat ons weten welke op jouw not-to-miss lijst komen! Je vindt ons op Instagram via @kunstmeisjes.

RijksakademieOPEN
waar: Sarphatistraat 470
hoe laat: vrijdag: 13.00 – 19.00 uur | zaterdag: 11.00 – 19.00 uur | zondag: 11.00 – 19.00 uur
extra: Kom je het liefst voorbereid aan op de locatie? Lees hier alvast welke kunstenaars er allemaal meedoen. En kun je niet genoeg krijgen van al het talent? Lees dan hier de planning van alle extra events die er bovenop de presentaties te zien zullen zijn. Er worden bijvoorbeeld elk uur Hard Hat Tours gegeven, langs alle verborgen plekken…

Museumnacht Amsterdam

SPECIAL: Museumnacht Amsterdam 2018

SPECIALS 1 november 2018

Komend weekend mogen we lekker laat opblijven in Amsterdam! Tijdens de jaarlijkse Museumnacht openen tientallen musea en culturele instellingen namelijk hun deuren tot in de late uurtjes. And yes, there will be booze. De ongedwongen sfeer, het gevoel dat iedereen welkom is in alle musea, en op een relaxte manier kennismaken met kunst: dit is waar wij in geloven. Kunst is niet alleen voor de lucky few, het is voor ons allemaal en er is voor ieder wat wils.

Ben jij de gelukkige die een kaartje heeft bemachtigd voor de (inmiddels grandioos uitverkochte) Museumnacht, maar loop je nog rond met intense keuzestress? We got you. Samen met onze redacteuren hebben wij een eigenzinnige top 5 samengesteld.


Het Schip - Sexpressionisme - Gaudi - Museumnacht
Beeld: Het Schip, via Museum Het Schip, Amsterdam

(S)expressionisme in Museum Het Schip

Carlien: ‘Voor zwoele zaken klop je tijdens de Museumnacht aan bij Museum Het Schip. Dit museum is normaliter een aanrader als je meer wilt weten over de geveltjes, erkers en rondingen van de gebouwen in Amsterdamse School-stijl. Maar aanstaande zaterdag gaat Het Schip all-out, met sexiness en een vleugje feminisme! Elk uur kun je aanschuiven bij een (s)expressionisme-lezing, waar de prikkelende inspiratiebronnen van architecten worden onthuld. Rondingen en nisjes krijgen ineens een andere lading… En er is meer! Zo vind je hier ook het toneelstuk ‘Gaudí in de pers’ en een performance van Ciro Duclos met het thema social inclusion. Deze hidden gem is het omfietsen naar de Spaarndammerbuurt meer dan waard.’

Lees hier meer over alle activiteiten in Museum Het Schip.


555x462_5bb4c4338321c12d17ceb327c15884bb43e3dd053e204
Beeld: De Portugese Synagoge, foto: Berlinda van Dam, via: Museumnacht, Amsterdam

Kaarsjes uitblazen in de Portugese Synagoge

Mirjam: ‘Tijdens de Museumnacht zie je door de museumbezoekers soms het museum niet meer. Terwijl we allemaal als een FOMO-kudde van de ene naar de andere museale cocktailbar rennen (moi included), knijp ik er altijd graag tussenuit naar de Portugese Synagoge. Stiekem speelt deze plek ieder jaar hetzelfde riedeltje af, maar wel een heel bijzondere: er worden duizend kaarsjes aangestoken die de hele synagoge verlichten. Magisch! Ieder jaar ben ik weer opgelucht als ik lees dat zij hun programma lekker NIET veranderd hebben. Kaarsen aan, strijkkwartetje erin knallen en klaar. Meer heb je absoluut niet nodig. Behalve een dikke jas, want ondanks al die flakkerende vlammetjes in de duisternis van de hoge synagoge, is het er verdomde koud. Ik zeg: slaapzak mee, ga liggen, laat je meevoeren door de muziek terwijl je omhoog staart naar de twinkeling. Liefst hand in hand met je allerbeste maatje. Opdat de Portugese Synagoge haar Museumnacht-programma nooit zal veranderen.’

Lees hier meer over alle activiteiten in de Portugese Synagoge.


Museumnacht Amsterdam
Beeld: Zaaloverzicht ‘Clas
sic Beauties’, De Hermitage Amsterdam, foto: Charlotte Hercules.

Op romantische Romereis in de Hermitage

Nathalie: ‘Buonasera tutti! Ben je de kou nu al zat, ren aankomende zaterdag dan snel naar de Hermitage, dat voor deze gelegenheid wordt omgetoverd tot een soort Rome aan de Amstel. Deze is voor alle lovers in de zaal: wat is er nu romantischer dan samen leren koken zoals de oude Romeinen? Een perfecte gelegenheid om à la ‘Lady en de Vagebond’ nader tot elkaar te komen met behulp van een sliert spaghetti. Mocht je nog niet weten hoe je Italiaanse woordjes in het oor van je amore fluistert, kun je meedoen met de ‘Italiaanse woorden bingo’, of je aan de bar laten inspireren door woordkunstenaar Simon Mulder die sonnetten op maat én absint-cocktails maakt. Met een buik vol pizza en aders vol alcohol kun je de avond eindige met een nachtwandeling door de expositie ‘Classic Beauties’.

Lees hier meer over alle activiteiten in de Hermitage.


Conservatorium_Hotel_Blog_Architectural-Gems-1
Beeld: Amsterdamse grachtenpanden, via Conservatorium Hotel

Grote, kleine, dunne en dikke… gebouwen in ARCAM

Charlotte: ‘Hoe vaak kijk jij eigenlijk om je heen als je door Amsterdam fietst? Van trapgevels uit de Gouden Eeuw tot futuristische gebouwen aan het IJ, onze hoofdstad is een groot kunstwerk in de openlucht. Tijdens de Museumnacht word je – easy peasy – op alle verborgen pareltjes gewezen in architectuurcentrum ARCAM: het centrum voor architectuur, stedenbouw en landschapsontwerp in Amsterdam. Size does matter: je leert alles of ‘Fat Buildings’ en ‘Skinny Houses’ tijdens de exclusieve lezing aanstaande zaterdag.Voor wat luchtiger vermaak ben je hier ook aan het goede adres, waar je met een drankje in je hand meedoet aan de pubquiz ‘Raad de Maat’ (van gebouwen natuurlijk…). Zin in de wind door je haren? Neem je date (of bff, girl gang, moeder, opa) mee op een boottochtje langs de architectuur aan het Oosterdok. Opstappen doe je aan de overkant van het museum. Wedden dat je na deze nacht wat vaker stil staat wanneer je je door de binnenstad haast?’

Lees hier meer over alle activiteiten in ARCAM.


Museumnacht - free mind
Beeld: The Embassy of the Free Mind, via Museumnacht, Amsterdam

Fabelachtig filosoferen in The Embassy of the Free Mind

Yaël: ‘Ben jij al eens bij The Embassy of the Free Mind geweest? Dit is het museum/ instituut/bibliotheek dat in 2017 zijn intrek nam in het beroemde Huis met de Hoofden aan de Keizersgracht. Hier word je uitgenodigd na te denken over de vragen des levens ongeacht je achtergrond, leeftijd of religie. Een plek waar kennis centraal staat. Don’t worry, je hoeft echt niet in één avond de zin van het leven te ontdekken. The Embassy gooit het komend weekend over een wat luchtigere boeg met een expositie over fantasierijke fabeldieren in prenten en oude geschriften. Een mooi voorproefje op de film Fantastic Beasts And Where To Find Them, die de week na Museumnacht in de bios verschijnt. Naast liefhebbers van J.K. Rowlings verhalen, kunnen ook fans van Dan Brown (De Da Vinci Code) zich hier thuis voelen. De auteur is zelf namelijk enorm fan van The Embassy of the Free Mind en bezocht deze ook meerdere malen tijdens het schrijven van zijn boeken.’

Lees hier meer over alle activiteiten in The Embassy Of The Free Mind.



 

 

 

Unseen - Fair overview Unseen Amsterdam 2017 © Almicheal Fraay

SPECIAL | 6 kunstenaars om niet te ‘unseen’

SPECIALS 17 september 2018

Het is een van onze favoriete uitjes elk jaar: het fotografie-event Unseen Amsterdam dat neerstrijkt in de Westergasfabriek. Of moeten we eerder zeggen: een totale take-over doet. Van 21 tot en met 23 september tonen 53 galeries uit 35 landen werk van internationale fotografen. De insteek is helder (en awesome): het is een overzicht van wat er nu-nu-nu speelt in de fotografiewereld. Van experimentele materialen tot extravagante modellen, je bent in één keer op de hoogte. Maar niet alleen kun je rondhuppelen (en rondshoppen) op de beurs, er zijn nog veel andere activiteiten, zoals de CO-OP, talks in de Living Room, de Book Market en nog veel meer. Klik hier voor het volledige programma en de openingstijden.

Natuurlijk hebben we ook deze keer een aantal tips uit onze hoge hoed getoverd. Onze redacteuren hebben namelijk al weken geleden hun wekkers gezet, telefoons opgeladen en sneakers gepoetst om straks direct naar hun favorieten te kunnen rennen. Dit zijn de zes kunstenaars die je volgens hen absoluut niet mag missen tijdens Unseen Amsterdam 2018:



Juno Calypso | TJ Boulting Gallery | stand 39

Juno Calypso, From the series ‘What To Do With A Million Years', 2018 © Juno Calypso/TJ Boulting
Juno Calypso, From the series ‘What To Do With A Million Years’, 2018 © Juno Calypso/TJ Boulting

Carlien: “Het is Twin Peaks meets Barbie in de serie ‘What To Do With A Million Years’ van fotografe Juno Calypso, die inmiddels vaste gast is tijdens Unseen Amsterdam. In haar verhalende werk vormen pastelkleurig behang, roze tapijt, glinsterende kroonluchters aan het plafond het decor. Maar niets is wat het lijkt. Deze zuurstokroze setting bevindt zich namelijk in een ondergrondse bunker die volledig is omgebouwd, compleet met geënsceneerde tuin en dito lichtplan om de zon, schemer en nacht na te bootsen. Voor Calypso – in deze serie te zien als haar alter ego Joyce – heeft schoonheid prioriteit, ook tijdens het overleven van de fictieve kernoorlog. In haar fascinerende scènes krijg jij de rol als creepy voyeur, die dit bizarre overlevingsspel van nog dichterbij wil bekijken.”



Joanne Dugan | Kopeikin Gallery | stand 12

Joanne Dugan, ‘Grid 13’, from the series ‘Multiples’, 2017 © Joanne Dugan / Kopeikin Gallery
Joanne Dugan, ‘Grid 13’, from the series ‘Multiples’, 2017 © Joanne Dugan / Kopeikin Gallery

Daphne: “Ik ben heel benieuwd naar het nieuwe werk van de Amerikaanse kunstenares Joanne Dugan. Wat er van een afstandje als een perfect raster uitziet, blijkt een serie van met de hand ontwikkelde en uitgesneden foto’s te zijn. Ieder beeld is net een beetje anders. Bij het maken van de beelden laat Dugan ‘onbedoelde’ lichtinval speels de donkere kamer in en maakt zo het licht zelf tot haar onderwerp. Door het ritme van licht en donker gaan de rasters dansen voor je ogen. Het werk is geïnspireerd door zen-boeddhisme en Oosterse beeldtradities, zoals het Indiase Yantra en dat voel je. Het straalt een meditatieve rust uit, maar ondertussen komen deze multiples wel uit Manhattan. Dugan maakt, ademt en leeft grids.”



Keyezua | Ed Cross Fine Art | stand 45

Keyezua, Nr. 7, from the series FORTIA, 2017 © Keyezua/Ed Cross Fine Art, London
Keyezua, Nr. 7, from the series FORTIA, 2017 © Keyezua/Ed Cross Fine Art, London

Jolien: “Het werk van de Angolese Keyezua draait vaak om thema’s als identiteit en beeldvorming. De serie ‘FORTIA’ (Latijn voor ‘sterk’) bestaat uit heel esthetische beelden die tegelijkertijd veel diepgewortelde associaties oproepen. Zo verwijst het masker dat de vrouw op deze foto draagt naar anonimiteit, terwijl de knalrode jurk schreeuwt om aandacht, en de manier waarop ze haar borsten bedekt heel defensief lijkt. Daarmee worden een hoop actuele discussies opgerakeld, zoals de veelvoorkomende stereotypering van Afrika en het objectiveren van de vrouw binnen de samenleving (insert #’s here). Deze foto straalt echter een verlangen uit om boven zulke vooroordelen uit te stijgen. Je wordt uitgenodigd om het beeld op zichzelf te bekijken, wat benadrukt wordt door de tijdloze setting.”



Sami Parkkinen | Fotogalleri Vasli Souza | stand 32

Sami Parkkinen, ’Très Enérvé’ from the series ‘Limbo’, 2017 © Sami Parkkinen / Fotogalleri Vasli Souza
Sami Parkkinen, ’Très Enérvé’ from the series ‘Limbo’, 2017 © Sami Parkkinen / Fotogalleri Vasli Souza

Yaël: “Mijn oog is gevallen op dit wringende werk van de Finse fotograaf Sami Parkinnen. Herkenbaar tafereel, nietwaar? Niet alleen omdat we allemaal wel een streepjestrui in onze kast hebben hangen (ik tel er zo’n zeven), maar ook omdat iedereen zich wel een situatie kan herinneren zoals te zien op dit werk. Zo’n moment dat je jezelf gewoon even wilt verstoppen van de buitenwereld door een trui over je hoofd te trekken. Parkinnens foto’s en sculpturen gaan over spiritualiteit en de behoefte om een nieuwe betekenis te geven aan onze maatschappij en de mensheid.”



Bénédicte Kurzen | TJ Boulting | stand 39


Bénédicte Kurzen, ‘Bol – Buduma’, from the series ‘Chronicles of the Lake Chad Basin’, 2017 © Bénédicte Kurzen/TJ Boulting, London

Charlotte: “Ondanks de vele blauwtinten, zijn de contrasten in dit werk sterk: het groenblauw van de oceaan, de scherpe plooival in de kledij, het bijna-Yves Klein blauw van de boot. Doordat de context ontbreekt intrigeert het beeld mij. Deze foto laat iemand uit het Buduma-volk, dat op eilanden in het Tsjaadmeer (Afrika) woont, zien. Welke emotie ligt verscholen in de houding van de man? Als je goed kijkt, ontdek je meer details: de littekens in zijn gezicht, bijvoorbeeld. Het werk van de Franse Bénédicte Kurzen is documentair. Ze is geïnteresseerd in de relatie tussen een enkele gebeurtenis en wat er dieper in een samenleving speelt.”



Berend Strik | Galerie Fons Welters | stand 28

Berend Strik, ‘Deciphering the artist mind (studio SS 1)’, 2016, foto: Gert Jan van Rooij © Berend Strik / Galerie Fons WeltersBerend Strik, ‘Deciphering the artist mind (studio SS 1)’, 2016, foto: Gert Jan van Rooij © Berend Strik / Galerie Fons Welters

Jule: ‘’Eenmaal bekend met zijn werk, pik je het er zo tussenuit. De Nederlandse Berend Strik draait al enige tijd mee en bewerkt zijn foto’s met naald en draad. Lagen van gaas, fluwelen stukjes stof en dikke wollige draden voegen letterlijk en figuurlijk een extra laag toe aan de fotografie. Striks werken zijn hierdoor ambachtelijk en one of a kind. Op de foto hierboven – onderdeel van een serie over kunstenaarsateliers – zien we een bewerkt hoedje uit de collectie van de excentrieke verzamelaar Seth Siegelaub. Bovendien draait het niet alleen om de voorkant van het werk, maar is de achterkant vaak minstens zo interessant. Find out for yourself. ’’




Coverbeeld: Fair overview, Unseen Amsterdam, 2017 © Almicheal Fraay, via Unseen.
Unseen Amsterdam vindt plaats in de Westergasfabriek van 21 t/m 23 september 2018. 
Voor meer informatie: https://unseenamsterdam.com 



SPECIAL | Gallery Season Opening 2018

SPECIALS 10 september 2018

Het is weer that magical time of the year. Nee, we hebben het niet over de Kerstdagen, maar over de jaarlijkse gallery season opening! Niet minder dan 23 galeries in de Amsterdamse binnenstad trappen vanaf 8 september af met hun nieuwe show, die vervolgens gemiddeld zes weken blijft staan.

We kunnen het niet vaak genoeg zeggen: bezoek naast een museum ook af een toe een galerie. De exposities zijn helemaal gratis en nee, je wordt écht niet weg gestaard als je niet van plan bent een kunstwerk te kopen. Sterker nog, de galeriemedewerkers vertellen je maar al te graag meer over de kunstwerken, en tijdens de vrij toegankelijke openingen (elke paar weken weer een nieuwe) krijg je meestal zelfs een glaasje wijn bij binnenkomst. Dat noemen we pas gastvrijheid!

To kick off the new season zijn wij afgelopen zaterdag zigzaggend door het centrum gegaan. Dit jaar zoomen we in op onze favoriete kunstenaars: we tippen de kunstenaar Olivier Vrancken bij Mini Galerie, duo Arja Hop en Peter Svenson bij Albada Jelgersma Gallery, beeldhouwer Auke de Vries bij BorzoGallery, en we sluiten af met Koos Buster – gotta love de schaamnaam – bij Fons Welters.



Mini Galerie -Olivier Vrancken - Salvia Verde 2018
Olivier Vrancken, ‘Salvia Verde’, 2018, via Mini Galerie, Amsterdam

Olivier Vrancken | Mini Galerie
Wij stellen graag aan jullie voor: Olivier Vrancken. Deze Belg – die overigens in Nederland woont en werkt – is opgeleid als grafisch vormgever, maar werkt nu al enige tijd als beeldend kunstenaar. Van het digitale heeft hij een u-turn naar de “handarbeid” gemaakt: hij knipt, plakt, schildert en tekent er op los. Dat levert schilderijen met abstracte vormen en prettige kleurcombinaties op. Hoewel de werken subtiel en rustgevend zijn, zijn ze allesbehalve saai. Het lijkt alsof er laag na laag meer te ontdekken valt. De vormen prikkelen je fantasie en dagen je alsmaar uit om meer te zien. Wij zijn nog lang niet uitgekeken op deze Belg. Zijn werk is nu onderdeel van een groepsshow bij Mini Gallery, waar je dertig werken van vijftien kunstenaars ziet.

Waar & wanneer kun je een kijkje nemen? | De expositie ‘15 artists – 30 works’ is t/m 13 oktober 2018 te zien. Adres: Mini Galerie, Kinkerstraat 12AH, Amsterdam. De galerie is van woensdag tot en met zaterdag open (13:00-17:00u.). Meer informatie: http://minigalerie.nl/exhibitions/15-artists-30-works/


Albada Jelgersma - Arja Hop_Peter Svenson - Residue Project Amsterdam - Matrix of 35 works 2018
Arja Hop & Peter Svenson, ‘Residue project Amsterdam: Residue; Common hollyhock/ Alcea rosea / Matrix of 35 works’, 2018, via Albada Jelgersma Gallery, Amsterdam

‘Nature of Particles’ | Arja Hop & Peter Svenson | Albada Jelgersma Gallery

Er valt veel moois te vinden in de natuur, en kunstenaars Arja Hop en Peter Svenson wijzen ons er met alle liefde op. Met hun foto’s laten ze stukjes natuur zien die niet meteen zichtbaar zijn, zoals sporen en kleurpigmenten van planten. De kunstenaars zoomen zodanig in of laten zo’n specifiek detail zien, dat deze bijzondere elementen op de foto’s haast abstracte kleurcomposities lijken. Sommige foto’s zijn zelfs zonder behulp van een camera tot stand gekomen!. Hoe dan, vraag je je misschien af? Door bijvoorbeeld gebruik te maken van lichtgevoelige papiersoorten. Laat je verrassen door de wondere wereld van dit duo en ontdek allerlei aspecten van de natuur die zich onder de oppervlakte verschuilen

Waar & wanneer kun je een kijkje nemen? | De expositie ‘Nature of Particles’ is t/m 6 oktober 2018 te zien. Adres: Albada Jelgersma, Lijnbaansgracht 318, Amsterdam. De galerie is van woensdag tot en met zaterdag open (13:00-18:00u.). Meer informatie: http://albada-jelgersma.com/exhibition/nature-of-particles/


Fons Welters - Koos Buster 2017 foto Abel Minnee
Koos Buster, 2017, foto: Abel Minnee, via Galerie Fons Welters

Koos Buster | Fons Welters
De Nederlandse Koos Buster (1991) is pas net afgestudeerd aan de Gerrit Rietveld Academie. Het project waarmee hij succesvol is geslaagd, wordt nu getoond in de vermaarde galerie Fons Welters, die ook kunstenaars als Jennifer Tee, Job Koelewijn, Maria Roosen en Folkert de Jong vertegenwoordigt. Koos Buster maakt voorwerpen uit het dagelijkse leven, zoals een ruitenwisser en andere schoonmaakproducten, na in keramiek. Onze ocd gaat helemaal opspelen van dit visuele bedrog, and we love it. We zijn ook groot fan van zijn sierborden – je weet wel, die delftsblauwe bordjes die bij je oma aan de muur hingen – waar hij niet zijn favoriete spreuken of landschapjes op heeft afgebeeld, maar juist alle dingen waar hij een pesthekel aan heeft. Lekker therapeutisch.

Waar & wanneer kun je een kijkje nemen? | De expositie ‘Koos Buster’ is t/m 20 oktober 2018 te zien. Adres: Galerie Fons Welters, Bloemstraat 140, Amsterdam. De galerie is van dinsdag tot en met zaterdag open (13:00-18:00u.) Meer informatie: https://www.fonswelters.nl/exhibitions/koos_buster/about



Auke de Vries, ‘Zonder titel’, 2013, beschilderd metaal, 37 x 43 x 24 cm, foto: Piet Gispen, via BorzoGallery, Amsterdam
Auke de Vries, ‘Zonder titel’, 2013, beschilderd metaal, 37 x 43 x 24 cm, foto: Piet Gispen, via BorzoGallery, Amsterdam

Auke de Vries | BorzoGallery
BorzoGallery opent het seizoen met een wel heel grote naam in de Nederlandse kunstwereld: Auke de Vries. Als je je nu achter je oren moet krabben en je afvraagt wie Auke de Vries al dan niet mag zijn: shame on you. Deze naoorlogse beeldhouwer is zo’n beetje overal in de Nederlandse openbare ruimte te vinden: in de vijver van Het Nieuwe Instituut, hangend aan de kade van de Maas en langs het Haagse spoor. Zijn beelden lijken vaak losse structuren met bungelende stukjes staal. Maar niets is minder waar: deze hoge slanke beelden zijn enorm stevig en blijven verrassen met hun speelse uiterlijk. Bij BorzoGallery zie je nu verschillende van zijn beelden, maar ook wat werk op papier. Zo kun je een beetje in het brein van de kunstenaar duiken en zien waar zijn zwierige beelden vandaan komen.

Waar & wanneer kun je een kijkje nemen? | De expositie ‘Auke de Vries’ is t/m 29 september 2018 te zien. Adres: BorzoGallery, Keizersgracht 516. De galerie is van woensdag tot en met zaterdag open (13:00-17:00u.). Meer informatie: https://www.borzo.com/nl/nieuwsbrieven/nieuwsbrieven



De Kunstmeisjes Zomerspecial: Augustus 2018

SPECIALS 30 juli 2018

Een museumbezoek tijdens de warme zomermaanden is een win-winsituatie: je geniet van mooie dingen én van de heerlijke airco die zowel de kunst als ons koel houdt. Of je nu een uurtje een kijkje wilt nemen en daarna naar het strand rent, of een hele dag kalmpjes door de museumzalen wilt flaneren, we’ve got your back. Waar sturen we je deze maand naartoe? Zet je schrap, want we gaan de Randstad door op een heuse #kunstmeisjesontour: van Utrecht naar Amsterdam, en van Schiedam naar Wassenaar.

Niet alleen tippen we de mooiste artistieke uitspattingen, we geven deze maand ook een heleboel creatieve cadeautjes weg in samenwerking met onze favoriete organisaties. Houd onze Facebook-pagina en ons Instagram-account daarom goed in de gaten! Maar nu eerst: vier exposities waar we het – ook los van de hoge temperaturen – warm van krijgen.

Shelter - Catharijnenconvent
Zaalopname ‘Shelter’, met Sarah van Sonsbeeck, ‘Anti Drone Tent’, 2013 (Courtesy Annet Gelink Gallery, Amsterdam) in refter Museum Catharijneconvent. Foto: Daisy Komen, via Museum Catharijneconvent.

SHELTER | MUSEUM CATHARIJNECONVENT
‘Het klooster ingaan’ klonk nog nooit zo aantrekkelijk als nu, met de tentoonstelling ‘Shelter’ in Museum Catharijneconvent. De naam van de expositie verwijst natuurlijk naar het oude én huidige gebruik van het gebouw: het bieden van onderdak, vroeger voor behoevende mensen, nu voor kunst en cultureel erfgoed. Dit voormalige klooster viert dit jaar haar 550e verjaardag en op het feestje is een hele reeks hedendaagse kunstenaars uitgenodigd.

Tussen de kunstwerken uit de vaste collectie (benedenverdieping) en de kloostergangen (bovenverdieping) zijn pareltjes geplaatst van de crème de la crème uit de kunsten, waaronder Daan van Golden, Damien Hirst, Marlene Dumas, Nola Hatterman, Carl Andre en Danh Vo. En onze grote favoriet in deze selectie: Kerry James Marshall. Be right back, wij gaan nóg een keertje naar deze expo.

Nog niet verzadigd? | In de buurt vind je twee expo’s die wij eerder dit jaar hebben getipt in onze vaste rubriek in ELLE Magazine. In het Centraal Museum zie je de tentoonstelling met hoogtepunten van de Nederlandse modeontwerper Jan Taminiau. Een stukje verder, in het MOA in Oud-Amelisweerd, is het all about bloemen in de expositie Flower Power.

Goed om te weten | Elke dag kun je om 14.30 uur mee op een instaprondleiding door de expositie. Kost niets en aanmelden kan ter plekke.

De expositie ‘Shelter’ is nog t/m 9 september te zien in Museum Catharijneconvent. Meer informatie: https://www.catharijneconvent.nl/bezoek-ons/tentoonstellingen/shelter-en-550-jaar-kloostergebouw/



Dolf Toussaint - De Dam - 1965 - Stadsarchief
Dolf Toussaint, ‘De Dam’, 1965, via Stadsarchief Amsterdam

DOLF TOUSSAINT | STADSARCHIEF AMSTERDAM
Wij zijn dol op de jaren 60: lekker rauw en brutaal. Als iemand dat gevoel, en vooral de mensen uit die tijd wist vast te leggen, was dat wel Dolf Toussaint (1924-2017). Hij heeft heerlijke kiekjes gemaakt van Amsterdammers in hun stad. Humoristische plaatjes van kinderen met scheve zonnebrillen en een ijsje in hun hand. Oude dames die op de Dam voorbij komen tijdens het winkelen, met de onmiskenbare kapjes op hun hoofd, want o wee als je haar in de war zou raken!.

Het is niet alleen humor wat de klok slaat, ook ander werk uit zijn fotografiecarrière komt voorbij. Naast zijn bekende foto’s uit de Jordaan, zien we ook werk uit de sociaal onrustige jaren 70, toen het een stuk minder prettig was in Amsterdam.

Nog niet verzadigd? | Het Stadsarchief zit letterlijk om de hoek bij Foam, dus als je nog geen genoeg hebt van fotografie kun je meteen door! Daar is nu een tentoonstelling te zien met foto’s uit een bijzonder Duitse collectie: The Walther Collection met portretten van wereldberoemde fotografen.

Goed om te weten | Speciaal voor deze tentoonstelling is er een boek verschenen. Dus kun je je met deze hitte niet al te lang concentreren? Dan is er nog hoop om later de werken van Dolf Toussaint terug te kijken.

De expositie ‘Dolf Toussaint’ is nog t/m 4 november te zien in het Stadsarchief in Amsterdam. Meer informatie: https://www.amsterdam.nl/stadsarchief/agenda/toussaint/



Elspeth Diederix, MIRACLE #1 EN #2.jpg
Elspeth Diederix, ‘Miracle #1’ en ‘Miracle #2’, via Stedelijk Museum Schiedam

DE TUINEN VAN ELSPETH DIEDERIX | Stedelijk Museum Schiedam
Schiedam staat deze zomer in het teken van de weelderige wereld van Elspeth Diederix (1971). Deze fotograaf is dol op bloemen, planten en de onderwaterwereld. Niets is wat het lijkt, Denk je dat het simpele plaatjes van flora zijn die niet zouden misstaan bij de “kunst”-afdeling van Ikea, think again. Als kijker word je continu geprikkeld om langer te blijven staan en turen. Door kunstmatige toevoegingen zoals verf, licht en props verandert Diederix haar foto’s in haast surreële taferelen. Ze neemt je mee naar een wonderlijk sprookjeslandschap zónder de hulp van Photoshop.

Je ziet niet alleen de foto’s van Diederix, speciaal voor haar tentoonstelling koos ze ook werk uit de collectie van het museum. Het resultaat is een ware beeldentuin met werk van andere kunstenaars. Zo zien we Daan van Golden, die bekend is van zijn minutieus geschilderde behang-motieven, en bovendien ook dol was op bloemetjes.

Nog niet verzadigd? | Elspeth Diederix is ook op Instagram te volgen. Daar zie je haar tuin, planten en krijg je een klein kijkje achter de schermen van deze self-made-botanicus.

Goed om te weten | Ga je naar Schiedam? Vergeet dan vooral je kamerplant niet mee te nemen! Say what?! Ja je hoort het goed, het museum nodigt haar bezoekers uit een kamerplant achter te laten, ze worden dagelijks verzorgd en liefdevol toegesproken. Mega handig als jij drie weken in het buitenland zit.

De expositie ‘De tuinen van Elspeth Diederix’ is nog t/m 30 september te zien in het Stedelijk Museum Schiedam. Meer informatie: http://www.stedelijkmuseumschiedam.nl/nl/699



Wayne Thiebaud, Bakery Case, 1996, collection museum Voorlinden
Wayne Thiebaud, ‘Bakery Case’, 1996, collection museum Voorlinden, c/o Pictoright Amsterdam 2018

WAYNE THIEBAUD | Museum Voorlinden

Neem de dikke lagen verf van Rembrandt en de vintage Americana-feel van fotograaf William Eggleston en je krijgt het zalige werk van de Amerikaanse schilder Wayne Thiebaud (1920). Met frisse (pastel)kleuren schildert hij mooie landschappen, zittende figuren en vooral heel veel taartjes. Oh ja, en ijsjes. Terwijl ons het speeksel in de mond loopt, lezen we dat Thiebaud, inmiddels 97 jaar oud, nog steeds dagelijks schildert #goals.

Zijn werk doet qua kleuren en contouren denken aan ouderwetse advertenties uit de jaren 50, waarin vrolijke huisvrouwen domme uitspraken doen die hoogstwaarschijnlijk door mannen zijn geschreven die nooit een strijkbout hebben vastgehouden. Gelukkig houdt Thiebaud zich inhoudelijk ver van deze toon, en legt hij de focus op iets waar iedereen warm voor loopt: de lekkere taartjes. Hoewel hij vaak wordt geschaard bij de Pop-Art-beweging, houdt Thiebaud niet van labels. Hij maakt geen onderscheid tussen commerciële kunst en fine art, maar noemt zichzelf gewoon “a good old-fashioned painter”.

Nog niet verzadigd? | Je kent de waarschuwing ‘nooit met honger naar de supermarkt gaan’ vast wel; je komt thuis met een onnodige hoeveelheid – vaak rammend ongezonde – dingen. Wij moesten na het zien van deze expositie echt kei-hard langs de pop-up Bakery Case rennen om niet meteen veertien taartjes te bestellen. Be warned, er staat dus een heuse bakkerij op het terrein.

Goed om te weten | Mocht je een Museumkaart hebben (goed zo!), dan kun je deze thuis laten. Bij Museum Voorlinden betaal je de volle pond, maar het is elke cent waard.

De expositie ‘Wayne Thiebaud’ is nog t/m 16 september te zien in Museum Voorlinden. Meer informatie: http://www.voorlinden.nl/tentoonstelling/wayne-thiebaud/



Wil je nog meer tentoonstellingstips? Hier lees je onze
vier zomertips van juli.



redactie De Kunstmeisjes

Editor’s Choice: De mooiste kunstwerken bij je om de hoek

SPECIALS 13 juli 2018

Het is inmiddels een traditie geworden: elke zomer zetten we onze favoriete kunstwerken uit vaste collecties van Nederlandse musea in het zonnetje in onze rubriek ‘Highlights’. Naast mooie, intrigerende en spannende tentoonstellingen, barsten de musea in ons land namelijk permanent, non-stop, 24/7 bijna uit hun voegen van grote meesterwerken en verborgen parels. Tijd om deze weer op een (extra) voetstuk te zetten! Dit jaar krijgt onze rubriek een kleine remix. We willen deze keer niet alleen kunst in het zonnetje zetten, maar ook onze nieuwe redacteuren! Met veel plezier stellen we ze, samen met hun favorieten, aan jullie voor:


Rembrandt, ‘Het Loflied van Simeon’, 1631, Het Mauritshuis, Den Haag.

Charlotte Hercules | Het loflied van Simeon | Het Mauritshuis
“In Den Haag vind je meerdere amazing kunstcollecties, maar voor mij telt er maar eentje: het Mauritshuis. Uiteraard sluit ik altijd even aan in de toeristen flow richting hét meisje (girlcrush alom), maar mijn favoriete schilderij is toch ‘Het Loflied van Simeon’ van Rembrandt. Een schilderij dat mij even de adem beneemt, iedere keer opnieuw.

De grootmeester van de Gouden Eeuw maakte het kunstwerk toen hij pas 25 was, en liet toen al zien hoe ontzettend goed hij was in het schilderen van emoties. De verrukking van Simeon, die een heus loflied inzet nadat hij het kind in de tempel van Jeruzalem herkent als de Messias, en de ingetogen blik van Maria – de emoties zijn bijna voelbaar. Het bijzondere gebruik van licht en de grootsheid van de architectuur geven het paneel een grandeur en aantrekkingskracht, waardoor het werk nog vele malen groter lijkt dan het is (zo’n 60 bij 40 centimeter). Het schilderij lijkt zelf licht te geven waardoor het mij, maar ongetwijfeld ook jou, als een magneet naar zich toe trekt. Dus vergeet de volgende keer dat je in Den Haag bent niet, na het flirten met Vermeers meisje, even de jonge Rembrandt te begroeten.”

Charlotte (1995) vormt graag samen met Kunstmeisje Nathalie een love triangle met Rembrandt. Ze volgt nu de Research Master ‘Arts of the Netherlands’ aan de Universiteit van Amsterdam.



Iris le Rütte, ‘Daphne’, 2002, Museum Beelden aan Zee, Scheveningen.

Jolien Klitsie | Bronzen ‘Daphne’ | Museum Beelden aan Zee
“Beelden aan Zee in Scheveningen is mijn favoriete museum in Nederland; een overdekt sanctuarium te midden van een openlucht pretpark. Vroeger kwam ik hier al met mijn opa en oma (liever dan ijsjes eten op de boulevard!) en dan waande ik me in een sprookjeswereld waarin alle beelden een verhaal vertelden. Dat is de magie van sculptuur; het bevindt zich fysiek in je personal space, waardoor het nog veel dichterbij komt dan bijvoorbeeld een schilderij.

Op het bovenste terras van het museum staat de bronzen Daphne, de mooie nimf die in de ‘Metamorfosen’ van Ovidius ontsnapte aan haar gretige minnaar Apollo door in een laurierboom te veranderen. De kunstenaar, Iris le Rütte (1960), koos ervoor het materiaal te boetseren. Het oppervlak heeft meer textuur gekregen, grillige vormen. De overgang van de boom naar het lichaam verloopt verrassend natuurlijk, waardoor het beeld niets inboet aan de kwetsbaarheid die het moet uitdrukken. We zien een vrouw van vlees en bloed… en boom. Gelukkig heeft Daphne hier nu, boven de drukte uitgestegen en met het geluid van de golvende Noordzee op de achtergrond, haar veilige haven gevonden, en mag ik zo af en toe bij haar op bezoek.”

Jolien (1990) heeft de Master ‘Kunstmarkt en Conaisseurschap’ afgerond. Ze werkt nu bij Collectie Six en als programmacoördinator bij Amsterdam Art.



James Turrell, ‘Skyspace’, 2016, Museum Voorlinden, Wassenaar

Carlien Lammers | James Turrells ‘Skyspace’ | Museum Voorlinden
“Mijn ”lievelings” is ‘Skyspace’ van kunstenaar James Turrell, onderzoeker van licht, ruimtes en de perceptie daarvan. Typerend voor zijn werk is de uitspraak van kunstrecensent Calvin Tompkins: ‘Turrells work is not about light, or a record of light; it is light.’ Turrell creëert optische illusies die geen zaaltekst of contextuele uitleg nodig hebben. Zijn ‘Skyspace’ in Museum Voorlinden bestaat uit slechts vier elementen: een kubusvormige ruimte, een vierkant gat in het plafond, felle lampen, en één deuropening – that’s it! Het kunstwerk zelf is immaterieel, wat wil zeggen dat het niet uit tastbare objecten, maar alleen uit het licht zelf bestaat. De overige genoemde elementen zijn hulpmiddelen om het licht vanuit een uniek perspectief te kunnen ervaren.

Overdag zie je door het vierkant de blauwe lucht. Door de “omlijsting” en belichting lijkt de normaliter zo vanzelfsprekende lucht ineens betoverend, een kunstwerk aan het plafond. Het werk komt echter nog meer tot leven bij zonsopgang en zonsondergang. Turrell heeft namelijk een speciaal lichtprogramma ontwikkeld met een palet van zachtroze tot groen, dat staat afgestemd op de schemering in Wassenaar. Dit programma is helaas nog (!) niet beschikbaar. Jullie kunnen wel raden wat er bovenaan mijn bucket list staat… Een sleepover in dit kunstwerk van Turrell, tussen het licht.”

Carlien Lammers (1988) werkt sinds 2015 in het Stedelijk Museum Amsterdam. Haar hart ligt bij het toegankelijker maken van de kunstwereld, maar ze heeft ook genoeg liefde over voor haar katertje Pablo – naar Picasso of Escobar, jij mag kiezen.



Guido van der Werve, ‘Nummer acht (everything is going to be alright)’, 2007, Frans Hals Museum, Haarlem

Jule van Ravenzwaay | Het ijzige ‘Nummer acht’ | Frans Hals Museum
“Een man loopt over een uitgestrekte witte vlakte. Het is een bevroren zee. Slechts een paar meter achter hem vaart een gigantisch schip dat het ijs langzaam doorklieft. Het geluid klinkt dreigend op de achtergrond. De man blijft echter gestaag vooruit lopen zonder achterom te kijken. Is hij zich wel bewust van het gevaar? Als hij te langzaam loopt, zal het ijs onder zijn voeten scheuren en zal hij worden opgeslokt door een kolkende koude massa en verdrinken. Hoe langer je naar het beeld kijkt, des te meer lijkt de ijsbreker een gigantisch monster dat het op het enige levende wezen in de wijde omtrek heeft gemunt.

De waaghals in de video is de Nederlandse kunstenaar Guido van der Werve (1977). Van origine opgeleid tot pianist, zoekt de kunstenaar in zijn video’s – die hij net als symphonieën nummert – de grenzen van het menselijk bestaan op. Het onwerkelijke beeld van zijn videowerk ‘Nummer acht’ heeft me in een houdgreep en staat permanent op mijn netvlies gebrand. De video is simpel en dat is gelijk haar kracht. Het vormt een beeldschoon beeld, maar tegelijkertijd ligt het gevaar op de loer.”

Jule (1990) is gespecialiseerd in fotografie en videokunst en springt graag in de trein of vliegtuig voor een mooie expositie. Ze werkt moment voor de Light Art Collection.



Anoniem, ‘Baardmankruik’, 1530-1560, Rijksmuseum, Amsterdam

Daphne Rosenthal | Een Baardmankruik | Rijksmuseum
“Deze parmantige Baardmankruik kies ik uit, niet omdat dit het beste kunstwerk in Nederland is, maar omdat… just look at it! Hij is toch prachtig? Niemand heeft het ooit over dit werk, terwijl deze aardse heer met kogelronde buik toch mooi een plekje in het Rijksmuseum heeft veroverd. Vroeger bewaarde men in dit soort kruiken kwik of drank, en als heksenfles werden de Rijnlandse baardmannen gevuld met urine of haar. Zijn het beeltenissen van God of verbeeldingen van ‘De Wilde Man’, een populair thema in de zestiende eeuw? Of waren het toch wellicht spottende portretten van Keulse stadsbestuurders? Hoe dan ook, de heren zijn behoorlijk vol van zichzelf. Je kan je in ieder geval goed voorstellen dat er vijf eeuwen geleden, aan de overkant van de herberg, bij de Dom linksaf, precies zo iemand rondliep.

Als beeldend kunstenaar vind ik dit soort ontdekkingen altijd inspirerend. Bijkomend voordeel van een bezoekje aan deze man in het Rijksmuseum: het is heerlijk rustig in zaal 0.7. Hoef je voor de verandering eens niet met twintig toeristen te vechten voor goed zicht op ‘Het Melkmeisje’. De mooiste werken zijn vaak gemaakt door anonieme makers. Doordat ze een bepaalde virtuositeit en ego missen, komen ze heel dichtbij. Alsof ze me toefluisteren… niet te veel nadenken, aan de slag!”

Daphne (1979) is beeldend kunstenaar en experimenteel filmmaker. Ze verzamelt tweedehands boeken over volkskunst en vindt de Instagram-pagina van Bernhard Willhelm de beste.


© 1998 Mark Rothko, 'Untitled' (Umber, Blue Umber Brown), 1962/Stedelijk Museum Amsterdam/c/o Pictoright AmsterdamMark Rothko, ‘Untitled (Umber, Blue Umber Brown)’, 1962, Collectie Stedelijk Museum Amsterdam, c/o Pictoright Amsterdam

Yaël Speck | Rothko’s kleurvlakken | Stedelijk Museum Amsterdam
Hartje winter of midden in de snikhete zomer, ik ben altijd te porren voor een bad vol met schuim. Er is echter nog een heel andere badkuip waar ik maar niet van kan wegblijven: het Stedelijk Museum in Amsterdam. Lopend door het doolhof van Stedelijk BASE kom ik iedere keer oog in oog met mijn helden Picasso, Mondriaan, Warhol en ga zo maar door. Waar meeste mensen halverwege de collectie-opstelling verdrinken in de enorme blauwe zee van Barnett Newman’s
Cathedra, draai ik me liever om naar een van de meest magische werken uit de collectie: Mark Rothko’s Untitled (Umber, Blue, Umber, Brown) uit 1962.

Het werk is opgebouwd uit verschillende kleurvlakken, net als de meeste bekende werken van Mark Rothko. Het wordt ook wel de colourfield-stijl genoemd, waarbij je veel grote kleurvlakken ziet zonder duidelijke penseelstreken of scherpe afbakeningen. Hierdoor lijken de kleuren te zweven of haast te gloeien. Untitled (Umber, Blue, Umber, Brown) is zo groot dat het voelt alsof je opgeslokt wordt door de diepe kleuren. Rothko heeft dit bewust gedaan om jou als kijker in een soort meditatieve staat te brengen: je ontdekt gevoelens en emoties die zich ergens diep binnenin schuil houden. Zelf zei hij ooit, “A painting is not a picture of an experience, but is the experience”. Hier ben ik het helemaal mee eens, en ik kan dan ook in huilen uitbarsten voor een werk van Mark (vaak tot verbazing van de oplettende suppoost). Dus ik daag je uit, volgende keer als je een bezoekje brengt aan de badkuip, ga eens voor dit werk staan, maak je hoofd leeg en laat de kleuren volledig op je inwerken… je zult versteld staan!

Yaël (1992) is een vers afgestudeerde lifestyle designer en woont in Rotterdam. Ze heeft een grote passie voor moderne schilderkunst, musea, New York City en vintage kleding. Dagelijks het MoMA bezoeken is haar droom, maar met dagtripjes naar het Stedelijk en Museum Boijmans van Beuningen is ze voorlopig net zo blij.



De Kunstmeisjes Zomerspecial: Juli 2018

SPECIALS 2 juli 2018

Of je deze maand heerlijk kunt lummelen, of juist op volle toeren moet knallen tijdens reguliere werkweken 一 er is altijd wel een gaatje in je agenda te vinden voor de mooie dingen in het leven. Dat kan bij ons maar één ding betekenen: kunst! Wij hebben vier zalige zomerse tentoonstellingstips voor je verzameld: van een Amsterdamse galerietocht tot een tripje helemaal naar het zuiden van het land. 

Niet alleen sturen we je naar de mooiste artistieke uitspattingen, we geven deze maand ook een heleboel creatieve cadeautjes weg in samenwerking met onze favoriete organisaties. Houd onze Facebook-pagina en ons Instagram-account daarom goed in de gaten! Maar nu eerst: vier exposities om van te smelten.


Zaaloverzicht GRIMM, ‘Matthew Day Jackson & Philippe Vandenberg’, via NAP

NIEUW AMSTERDAMS PEIL | AMSTERDAM

Het is een spannend project: negen galeries in de Amsterdamse Jordaan openen deze maand hun deuren voor een tentoonstelling die gecureerd is door de directeur en de curator van het Belgische Museum Dhondt-Dhaenens. Zij hebben in elke galerie twee kunstenaars naast elkaar gezet: eentje zit bij de galerie, de ander wordt alleen in het buitenland vertegenwoordigd. Een stukje artistiek ‘over de grens kijken’, waar spannende samenwerkingen en combinaties uit voort zijn gekomen. 

Wie doet er allemaal mee? andriesse-eyck gallery, Annet Gelink Gallery, Ellen de Bruijne Projects, GRIMM, Ron Mandos, Stigter van Doesburg, tegenboschvanvreden, Galerie Fons Welters en Martin van Zomeren. Wie een beetje bekend is in de Amsterdams gallery scene weet het al: het zijn the usual suspects, waar we een hoop van verwachten. Waar kijken wij het meest naar uit? Matthew Day Jackson bij GRIMM, Edith Dekyndt bij Ron Mandos en Michel François bij andriesse eyck.

Wie neem je mee | Van je intellectuele geliefde tot je FOMO-vriendengroep, en van schilderijen-aanbidders tot fotografie-fans. Met zoveel deelnemende galeries is er werkelijk voor iedereen wat wils. Wil je een hele tour doen, is goed ter been zijn wel een pré.

Goed om te weten | Galeries hanteren vrij beperkte openingstijden in vergelijking met musea. Je kunt er doorgaans tussen donderdag en zondag op bezoek. Wat krijg je er voor terug: het kost je helemaal geen rooie cent. Bekijk de openingstijden van alle deelnemende galeries op de website van Nieuw Amsterdams Peil.

Terrasje pakken, mensen kijken | Tussen al dat galeriehoppen door kun je vast wel een versnapering gebruiken. Onze tip: ga eens op het “verborgen” terras van Jansz in het Pulitzer Hotel zitten, in het hart van de negen straatjes. Je zit in een besloten binnenhofje en de sandwiches zijn om bij neer te vallen, zo lekker. Toch liever iets meer casual? Fotografiemuseum Huis Marseille heeft ook een mooie binnentuin, en een mooie expositie.

De groepstentoonstelling ‘Nieuws Amsterdams Peil’ is t/m 28 juli te zien. Meer informatie: https://nap-amsterdam.com


Rijksmuseum Kabinet, anoniem, ca. 1660 - ca. 1670 .jpg
Tentoonstelling KWAB. Foto: Rijksmuseum Amsterdam

KWAB: DUTCH DESIGN | RIJKSMUSEUM

‘Kwab’ is de naam van een decoratieve stijl waarmee tijdens de Gouden Eeuw in grachtenpanden en buitenhuizen vol stonden. What’s in a name – we zien gouden kelken, glazen en meubelstukken in organische en lobbige vormen. Het lijkt een beetje op gestold kaarsvet, of klei die eindeloos is gekneed tot een onregelmatige vorm. Hoewel onze oren bloeden bij het horen van het woord ‘kwab’, is de tentoonstelling zelf oogstrelend. Het Rijksmuseum bezit de grootste collectie kunstwerken in kwabstijl. Topstuk is de gouden kelk van Adam van Vianen. Blijf kijken, dan sta je opeens oog in oog met een gnoom-achtig wezentje dat de rest van de kelk op zijn rug draagt.

Een andere favoriet van ons is het schilderij ‘Pandora’ van Barend Graat uit 1676. We kennen allemaal de uitdrukking ‘De doos van Pandora’, als we het hebben over een shit storm die op het punt staat uit te breken. Volgens de Griekse mythologie is de vrouw Pandora speciaal in opdracht van Zeus gemaakt om de mensheid te straffen (want: Zeus was een wraakzuchtige, narcistische  drama queen die zich weer eens beledigd voelde). Pandora’s attribuut was een vat, waarin Zeus alle ziekten, ongelukken, rampen en zorgen had  opgesloten. Zelf wist Pandora niet dat ze draagster van dit onheil was en opende ze op een dag nietsvermoedend het vat… Het schilderij van Graat laat de stilte voor de storm zien; Pandora zit ontspannen met haar attribuut nog netjes gesloten. Het vat heeft hier een eigentijdse vibe gekregen: alle onheil van de wereld zit verborgen in een prachtige kwab-kelk.

Wie neem je mee | Roep in een groep, ‘Wie is er ook zo dol op Tussen Kunst en Kitsch?!’, en degene die het luidst juicht, die neem je mee. De gouden glinsteringen en decoratieve details halen de ekster in iedereen naar boven.

Goed om te weten | Bij de tentoonstelling verschijnt ook een podcast. In drie afleveringen gaat journaliste Janine Abbring met conservator Reinier Baarsen op zoek naar de verhalen achter de objecten. Lekker luistervoer voor onderweg.

Terrasje pakken, mensen kijken | Ook het Rijksmuseum heeft een heerlijk ‘buiten’. Het is een van onze favoriete plekken in de zomer: tussen de fonteinen, met een cappuccino in de hand en de magnifieke gevel van het Rijksmuseum op ons netvlies. Deze zomer komen daar ook nog eens de sculpturen van de Spaans-Baskische kunstenaaar Chillida bij, van wie negen enorme stalen beeldhouwwerken een mooi contrast vormen met het groen van de tuin.

De tentoonstelling ‘KWAB. Dutch Design in de eeuw van Rembrandt’ is t/m 16 september te zien. Meer informatie: https://www.rijksmuseum.nl/nl/kwab



Zaaloverzicht Odilon Redon, ‘La littérature et la musique’, foto: Marjon Gemmeke, via Kröller-Müller museum

ODILON REDON | KRÖLLER-MÜLLER MUSEUM

Je herkent het werk van de Franse negentiende-eeuwse kunstenaar Odilon Redon van een afstandje. Het lijkt alsof je door een romantische sluier naar een droombeeld kijkt. Redons beroemde pastels en schilderijen tonen precies dat: gefantaseerde beelden met magisch ogende vormen en figuren. Het is een groot contrast met het werk van zijn tijdgenoten Manet en Degas, die juist de werkelijkheid wilden tonen.

De tentoonstelling in het Kröller-Müller omvat een whopping 167 kunstwerken, waarin we zowel vroeg werk (veel zwart) als laat werk (veel pastelkleuren) zien. De gemene deler vinden we in de thema’s: literatuur en muziek als inspiratiebron voor Redon. We zien verschillende personages terugkomen, zoals het gevleugelde paard Pegasus uit de Griekse mythologie, of de beroemde schoonheid Béatrice, de muze van Dante Alighieri die haar schijnbaar slechts één, hooguit twee keer in zijn leven in een oogwenk had gezien. Het zijn verhalen om eindeloos over te fantaseren en in deze expositie doe je dat samen met de kunstenaar.

Wie neem je mee | Dit is een tentoonstelling om bij weg te dromen – perfect voor ontluikende romances of innige vriendschappen.

Goed om te weten | Zou jij eigenlijk het liefst een keer in alle rust willen mediteren in een museum? U vraagt, het Kröller-Müller gehoorzaamt. Tijdens twee speciale ‘Quiet Mornings’ mag je voor openingstijd naar binnen en geniet je van een klinkschalenworkshop in de beeldentuin. We kid you not, klinkschalen. Voor meer informatie en aanmelden, klik hier.

Terrasje pakken, mensen kijken | In dit geval stellen wij liever een wandeling of een fietstocht voor: het museum ligt midden in het prachtige natuurgebied De Hoge Veluwe. Zin om de geschiedenis van het gebied in te duiken? Boek een rondleiding door Jachthuis Sint Hubertus, het voormalige buitenhuis van de familie Kröller-Müller.

De tentoonstelling ‘Odilon Redon. La Littérature et la Musique’ is t/m 9 september te zien. Meer informatie: https://krollermuller.nl/odilon-redon-la-litterature-et-la-musique-1


Winactie De Domijnen
Maria Roosen, ‘Hangend mannenpaar’, 2010. Foto: Ronald van Wieren

OBJECT LOVE | DE DOMIJNEN

Wil je van de ene grote naam uit de kunstwereld naar de andere huppelen, ga dan snel naar Sittard. Jawel, daar is waar het op dit moment allemaal gebeurt, in de tentoonstelling ‘Object Love’ in De Domijnen. Onze geliefde glaskunstenaar Maria Roosen, famous fotograaf Erwin Olaf, tegendraads talent Melanie Bonajo, niet genoeg? Prima: Song Dong, Ted Noten, Hans Op de Beeck, allemaal zijn ze opgenomen in deze expositie van internationale allure. Het is veel meer dan alleen name droppen. Elk object, elk kunstwerk in deze tentoonstelling heeft een eigen verhaal en betekenis, gekoppeld aan het thema ‘liefde voor voorwerpen.’

Waarom houden wij mensen zo veel van spullen? Waarom verzamelen, kopen, bewaren we zo veel, en wat voor consequenties heeft dit voor onszelf en voor de wereld? Deze expositie vertelt niet alleen het verhaal van overconsumptie, maar ook hoe wij ons identificeren met de dingen die we bezitten, en hoe we spullen gebruiken om te dealen met dieperliggende verlangens, angsten en gedachten. Dit laatste laat Anton Cotteleer ons op schrijnende wijze zien: de vrouwelijke gestalte is onthoofd en over een stoel gedrapeerd. Hoe seksueel haar houding op het eerste gezicht lijkt, hoe verontrustender ze oogt naarmate je langer kijkt. Ze is geen individu, maar een levenloos object dat voorkomt uit verlangens naar menselijk contact.

Wie neem je mee | Deze kan alle kanten op, als we naar de naam en inhoud van de tentoonstelling kijken: van de leukste hoarder in je kennissenkring (‘object’) tot je degene van wie je hart sneller gaat kloppen (‘love’). Of iemand die je kan vertellen waar je onderweg de lekkerste Limburgse vlaai kunt eten.

Goed om te weten | We schreven het al: elk kunstwerk heeft een interessant achterliggend verhaal. De uitgebreide – en prachtig geïllustreerde – catalogus leest als een encyclopedie en sprookjesboek in één. Een absolute must buy voor of na je bezoek.  

Terrasje pakken, mensen kijken | Tsja, eerlijkheid gebiedt ons te zeggen: wij hebben geen leuk go-to lijstje voor Sittardse horeca paraat. Het was erin en eruit voor ons (no offense, lieve bewoners). Wat we wél weten, is dat – naast alle activiteiten in het cultuurcentrum van De Domijnen – ook het Bonnefantenmuseum in Maastricht binnen handbereik (vooruit, autobereik) ligt. Hop daar naartoe en je pakt nog de tentoonstelling van Melanie Bonajo of de collectiepresentatie ‘Beating Around the Bush #5’ mee.

De tentoonstelling ‘Object Love’ is t/m 2 september te zien. Meer informatie: https://www.dedomijnen.nl/tentoonstellingen/expositie/object-love/



    

SPECIAL: Unfair18 – a not so boring art fair

SPECIALS 27 maart 2018

“We used to be an artfair, but that was boring,” luidt de slogan van Unfair. Het moge duidelijk zijn: deze tweejaarlijkse beurs is niet zo maar een kunstbeurs, maar een heus kunstenaarsinitiatief. In 2013 opgericht door kunstenaars Peter van der Es en Adam Nillissen, is het kunstspektakel terug van weggeweest. Van donderdag 29 maart tot en met maandag 2 april wordt op het Amsterdamse Westergasterrein het werk van veertig jonge cutting-edge kunstenaars tentoongesteld, aangevuld met een breed en verdiepend programma van artist talks tot performances. Unfair18 is daarmee een festival, tentoonstelling en beurs in één. Kunstenaars tonen hier hun werken zonder tussenkomst van een galerie, waardoor je als bezoeker in direct contact komt met de maker. Alles is hier bedacht voor en door kunstenaars, tot aan het tentoonstellingsontwerp aan toe: de speelse en monumentale inrichting werd ontworpen door Tomas Dirrix, winnaar van de Unfair18 Architect Award. Graag maken we jullie hieronder alvast lekker met een selectie uit de veelzijdige groep kunstenaars die tijdens Unfair18 te zien zal zijn.

Unfair Amsterdam 2018
Links: Matea Bakula & Nick Steur, ‘We do matter’, 2016, foto: Paul McGee | Rechts: Inge Meijer, ‘Maple Tree’, 2017, foto: G.J. van Rooij

Matea Bakula
Als één van je werken Sugar, Spice And Everything Nice (2013) heet, then you got our attention. Deze sculptuur van Matea Bakula (1990) is een kubus waarin suiker en polystyreen samensmelten – mmm, het idee alleen al! In onze digitale wereld van pixels en algoritmes, is zij zo’n kunstenaar die juist haar toevlucht vindt in de de fysieke wereld van materialen en bewerkingsprocessen, om gewoon weer lekker de handen uit de mouwen te steken. Bakula onderzoekt de mogelijkheden en grenzen van materialen die haar fascineren. Zo toonde ze vorig jaar op Prospects & Concepts – de sectie jong talent op Art Rotterdam – gigantische geknakte purschuim pilaren. Het leek alsof deze pilaren van steen zijn gemaakt, maar de vreemde knikken in de zuilen verraden dat het hier om een ander materiaal gaat. Wat was het moeilijk om die niet even aan te raken!

Inge Meijer
Inge Meijer’s (Beverwijk, 1986) recente video’s hebben geen mensen maar planten in de hoofdrol. Al eerder te zien tijdens RijksakademieOPEN 2017, richt ze zich in deze video’s tot de vreemde relatie tussen plant en mens. Of dat nou de rol van de plant in museum is of een boom die op een auto wordt vervoerd, het levert telkens weer schone, haast absurdistische beelden op.

Schermafbeelding 2018-03-15 om 20.56.30
Links: Joeri Woudstra, ‘Performative Painting 2’, 2017, foto: Zoe Dankert | Rechts: Jonathan van Doornum, ‘untitled (TV antenna)’, 2017

Joeri Woudstra
Onlangs in het Parool omschreven als multidisciplinair talent – zo iemand die alles kan en in alles uitblinkt. Joeri Woudstra (1994) studeerde Grafische Vormgeving aan de KABK in Den Haag en maakt niet alleen kunstinstallaties, maar is ook actief op het gebied van mode en is dj – onder zijn muzikale alter ego Torus. Als echte ‘millennial’ weet Joeri maar al te goed hoe technologische ontwikkeling ons telkens weer inhaalt. Dit besef resulteert bij hem in een gevoel van nostalgie dat hij in zijn werk probeert te onderzoeken door bekende objecten zoals de CD-rom – ooit een nieuwe innovatie, nu bijna verdwenen – te herdenken.

Jonathan van Doornum
De sculpturale installaties van Jonathan van Doornum (1987) zijn op het eerste gezicht soms moeilijk te plaatsen. Het zijn kunstwerken die een goede dosis aandacht en tijd vereisen. Als je goed kijkt zie je dat ze vol zitten met architectonische details van gebouwen in de publieke ruimte. Sommige sculpturen doen denken aan heel alledaagse objecten, zoals een keukenkastje of een hendel om een raam mee te openen, maar vanwege hun vlijmscherpe afwerking doen ze ineens agressief aan. Hiermee ondervraagt de kunstenaar de rol van architectuur in de samenleving en wat de vormgeving van de objecten waar we ons leven mee inrichten zegt over onze culturele identiteit.

Schermafbeelding 2018-03-15 om 20.57.24
Links: Maurice van Es, ‘pick ups by my dad’ at Haus der Kunst 2017 | Rechts: Daan Liu, ‘Crease repair #5’, 2016

Maurice van Es
Deze fotograaf heeft een enorm goed oog voor detail. Door alledaagse objecten en banale situaties – zoals de auto waarmee zijn vader hem telkens weer komt ophalen – vast te leggen in een foto (een iPhone-snapshot volstaat), benadrukt Maurice van Es (1984) dat deze voorwerpen een bijzondere plek in ons leven innemen. Ze zitten vaak vol met herinneringen, gevoelens en verlangens. Van Es laat ons zien dat ‘now will not be with us forever…’, zoals hij zijn werk toepasselijk betiteld.

Daan Liu
Een verfrommelde autodeur, die de indruk geeft van een papieren propje dat weer enigszins gladgestreken is. Het kan niet, maar zo ziet het werk van Daan Liu (1987) eruit. Hij speelt met dimensies, waardoor je als toeschouwer totaal op het verkeerde been wordt gezet. Liu maakt werk dat zich op de grens tussen fotografie en beeldhouwkunst bevindt: het platte vlak van zijn foto’s geeft de indruk diepte en textuur te hebben. Sommige werken zijn abstracter: het zijn grote kleurvlakken die doen denken aan grote, ingedeukte schilderijen. Maar jawel, het blijven foto’s, hoe misleidend zijn werk ook mag zijn.

Vytautas Kumza
Vytautas Kumza’s (1992) fotografische werken zijn visueel prikkelend en mysterieus. Gefaalde experimenten vormen vaak de inspiratie voor nieuwe werken, waarin zichtbare ”foutjes” bijdragen aan zijn wonderlijke en speelse composities. De Litouwse fotograaf studeerde afgelopen jaar af van de Gerrit Rietveld academie en werd geselecteerd door Galerie Ron Mandos als één van de ‘Best of Graduates’.


Voor meer informatie over Unfair en hun programmering, klik hier.

Tekst: Jule van Ravenzwaay